Avtomatik tərcümə edilib. Orijinalı göstər
Bu gün ilkin iclasdan sonra ilk məhkəmə iclası keçirildi. Və məhz orada, talehə şükür, qərar qəbul edildi. İndi nəhayət azadam 🥳 Uşaqlar rəsmi olaraq mənimlə yaşayırlar. Qərarın Dövlət Xidmətlərinə gəlməsini gözləməliyik (bir həftə ərzində gəlməlidir), bundan sonra mən boşanma haqqında şəhadətnaməni alıb, uşaqları özümə qeydiyyata sala biləcəyəm 👩👧👦.
Əlbəttə, ərinin atası bir neçə gülməli məqam əlavə etdi. Hakim işə daxil edilmiş bütün sənədləri sadalayıb bitirdikdə, məlum oldu: məndə uşaqlar üçün çeklərin bir dəstəsi, məktəb və uşaq bağçasından arayışlar, rayon administrasiyasından, təhsildən, işdən və sakinlərdən xasiyyətnamələr, narkoloq və psixiatr arayışları, məhkumluğun və cərimələrin olmamasını təsdiq edən sənədlər, EGRN çıxarışları, əmək haqqı və qrafik haqqında arayışlar, qəyyum orqanının rəyləri var... Onlarda isə demək olar ki, heç nə yox idi. Onlarda həkim arayışları və qəyyum orqanının rəyindən başqa yalnız iş haqqında arayış var idi, üstəlik əmək haqqını təsdiq etmədən.
Baba çox narazı oturmuşdu. Nənə, görünən odur ki, kollektiv iddiada iştirak etməməyi qərara alıb. Çünki bu dəfə baba hətta dilə gətirmədi, guya mən onu və nəvəsini (əvvəllər iddia etdiyi kimi) sındırmışam, və görüşlərin dinc yolla razılaşdırılması barədə mahnılar oxumağa başladı. Lakin bizim qrafikimiz ona açıq-aşkar uyğun gəlmədi, çünki orada hər şənbə günü görüş nəzərdə tutulub, halbuki özləri xəstə olduqları üçün, əslində razılaşma faktiki olaraq həyata keçirilməlidir. 🤪
O, mənim və vəkilimin məhkəmə xərclərinin kompensasiyası üçün müraciət etdiyimizə möhkəm yapışdı. Deyir ki, 50 min — bu xırda puldur, mənə lazım deyil, çünki məndə onsuz da aliment var (hələ də ödənmir). Belə bir variant təklif etdi: mən kompensasiya üçün müraciət etmirəm, onda onlar bəzən pul ilə kömək edəcəklər (əgər istək və əhval-ruhiyyə olarsa, bu məcburi deyil), lakin mən müraciət etsəm, onda onlar iddia geri götürülənə qədər yarım il müddətinə maliyyə yardımını tamamilə bloklayacaqlar.
Açıq desəm, mən hansı maliyyə yardımından söhbət getdiyini heç başa düşmədim, çünki mən getdiyimdən bəri onlardan heç kim bir qəpik də verməyib, ər isə ümumiyyətlə kömək etməkdən imtina edib və hətta alimentlə məni şantaj edib. Və ümumiyyətlə, mənə alimentdən başqa onlara nə qədər böyük pul ödəməli olduğumu düşünməliyəm? Onların hamısı xəstədir, onlara çətindir, sonra nə ilə yaşayacaqlar?
Müqayisəni hiss edirsiniz? Nə isə dəyişkən, böyük-xırda 50 min məbləği 🤪 Niyə mən onların necə yaşayacağını düşünməliyəm, əvəzində övladlarımın necə yaşayacağını düşünməliyəm sualına cavab almadım.
Ümumiyyətlə, indi sənədi gözləyirəm, vəkil xərclər üçün müraciət edir və növbəti addım əmlakın bölünməsidir. Uşaqlarla görüşləri necə razılaşdıracaqlarını görərik, bəlkə də bu məsələni də məhkəmə yolu ilə həll etmək lazım gələcək. Xoşbəxtlikdən, indi pulun çatacağı gözlənilir 🙏🏻
Сегодня прошло первое заседание после предварительного. И прямо там, спасибо судьбе, вынесли решение. Теперь наконец-то я свободна 🥳 Дети официально живут со мной. Осталось ждать, когда решение придет на Госуслуги (должно быть в течение недели), после этого смогу забрать свидетельство о разводе и прописать к себе детей 👩👧👦.
Отец мужа, конечно, добавил пару смешных моментов. Когда судья начала перечислять все документы, которые приобщили к делу, выяснилось: у меня целая куча чеков за детей, справок из школы и сада, от администрации района, характеристик с учебы, работы и от жильцов, справок от нарколога и психиатра, подтверждений об отсутствии судимости и штрафов, выписок ЕГРН, справок о зарплате и графика, заключения от опеки... А у них — почти ничего. У них кроме справок от врачей и заключения от опеки была только справка о работе, причем без подтверждения зарплаты.
Дед сидел очень недовольный. Бабушка, похоже, решила не участвовать в коллективном иске. Потому что в этот раз дедушка уже даже не заикнулся, будто я сломила её и своего внука (как утверждал ранее), и начал петь песни о том, что по встречам надо договариваться мирно. Но наш график ему явно не подошел, ведь там прописана встреча каждую субботу, хотя они сами по себе больные, так что реально договариваться приходится по факту. 🤪
Он крепко привязался к тому, что мы с адвокатом подаем на компенсацию судебных расходов. Мол, 50 тысяч — это копейки, мне не нужны, ведь у меня и так есть алименты (которые до сих пор не платят). Предлагал такой вариант: я не подаю на компенсацию, тогда они иногда помогут деньгами (если будет желание и настроение, это необязательно), но если я подаю, то они полностью заблокируют финансовую помощь на полгода, пока я не отзову иск.
Честно говоря, я так и не поняла, о какой финансовой помощи речь, ведь с момента моего ухода никто из них ни копейки не дал, а муж вообще отказался помогать и даже шантажировал меня алиментами. И вообще, мне б подумать, сколько таких огромных денег им платить помимо алиментов? Они все больные, им тяжело, на что им потом жить?
Вы чувствуете разницу? Какая-то переменчивая огромно-копеечная сумма в 50 тысяч 🤪 На вопрос, почему я должна думать о том, как им жить, вместо того чтобы думать о том, как живется моим детям, ответа я не получила.
В общем, жду теперь бумажку, адвокат подает на расходы, и следующий шаг — раздел имущества. Посмотрим, как они будут договариваться о встречах с детьми, а то может и этот вопрос придется рассматривать через суд. Благо, теперь денег должно хватить 🙏🏻
Спасибо большое ❤️🔥
Какая умничка 🌸Очень грамотный подход, ну мы же женщины, мы умнее их😁. Поздравляю!
Со свободой)))
Спасибо 😁
Спасибо 😁 Да, их всех очень триггерит решать вопросы через официальные источники, знают черти, что закон на моей стороне, вот и пытаются всячески «договориться мирно»🥸
Да🤣 он же по доверенности, как представитель своего сыночки, вот и распушился. Я когда ответила ему вместо адвоката моего, когда дед его уговаривал иск на компенсацию отозвать, вообще сказал чтоб я в разговор не встревала, это не моё дело. Ни куя себе, подумала я 🤣
Мне адвокат сказал, что если уволится, будем подавать на фиксированную сумму, по минималке. А она даже больше получается, чем процент от его зарплаты