Bəli, artıq üç həftədir ki, qızımızla sərhədləri və qaydaları gərgin şəkildə müəyyənləşdiririk. Əlbə…
Avtomatik tərcümə edilib. Orijinalı göstər
Bəli, artıq üç həftədir ki, qızımızla sərhədləri və qaydaları gərgin şəkildə müəyyənləşdiririk. Əlbəttə, bunu daha əvvəl etmək lazım idi, amma necə alındısa, elə alındı.
Bir gün ərim həyat yoldaşının anasından gəlməməsini xahiş etdi, çünki nənəsi ilə söhbətdən sonra qızımız çox pis davranır. O, inciydi, amma bir həftə gəlmədi. Sonra qonaq gəlməyə razı oldu — yaxşı, amma xahiş edirəm bağçadan sonra qızımla birlikdə mağazaya getməyin və heç nə almayın, çünki sonra o, yaxşı yemək yemir. Qayınana «yox, mən girib alacağam» deyə cavab verdi, bir neçə dəfə indi buna ehtiyac olmadığını bildirdi, amma heç cür «mən özüm qərar verəcəyəm» demədi. Ərim qışqırdı, o inciydi. Amma ən əsası, biz ərimlə nəhayət gördük — bu, xahiş və şərtlərə tamamilə məhəl qoymamaq idi.
Əvvəllər mən onun üstünə düşürəm və mənim xasiyyətim 💩 olduğunu düşünürdüm, o isə hər gün gəlib, valideynlər qadağan etsə də, uşağın istədiyi hər şeyi edən qayğıkeş və sevgi dolu nənədir (bir neçə dəfə qızımın gəzinti zamanı həyətdə telefonda oynadığını görmüşəm, baxmayaraq ki, biz bunu qəti şəkildə məhdudlaşdırırıq — uşaqda ADHD var).
Qayınana qonaq gəlməyi, uşaqların yanına gəlməyi xahiş edir, evdə darıxır, və uşaqlar da onu sevirlər, amma hər dəfə onunla ünsiyyətdən sonra bizdə davranışın tamamilə pozulması və uşağın «Ana, burada sən başçı deyilsən» deməsi baş verir.
Nə edəcəyimi bilmirəm 🥲
Так, у нас уже три недели идет напряженное выстраивание границ и правил с дочкой. Понятно, что надо было это делать раньше, но как получилось, так и получилось.
В один из дней муж попросил свою маму не приходить, так как после общения с бабушкой дочка ведет себя очень плохо. Та обиделась, но не приходила неделю. Потом напросилась в гости — ок, но прошу не ходить с дочкой после сада в магазин и ничего не покупать, так как она потом плохо ест. Свекровь ответила «нет, я зайду и куплю», несколько раз повторила, что сейчас не стоит, но ни в какую «я сама решу». Муж наорал, она обиделась. Но главное, что мы с мужем наконец увидели — это абсолютное наплевательство на просьбы и условия.
Раньше я думала, что я к ней цепляюсь и у меня характер — 💩, а она вся такая заботливая и любящая бабушка, которая каждый день приходит и делает всё, что хочет ребенок, даже если родители запрещают (несколько раз видела, как дочь во дворе играет в телефон во время прогулки, хотя мы ограничиваем это жестко — у ребенка СДВГ).
Свекровь напрашивается в гости, к детям, ей скучно дома, да и дети её любят, но каждый раз после общения с ней у нас полнейший откат в поведении и заявочки от ребенка «Мама, ты не главная тут».
Я не знаю, что делать 🥲
Я не против балования детей иногда, но не каждый день. А она приходила каждый день, даже если говоришь «не приходите, пожалуйста», ответ «я приду».
Она не слушает бабушку. Пример — бабушка говорит «нельзя туда лезть». Ребенок отвечает «я хочу», бабушка «ну тогда ладно». И так всегда.
Nənəni də hədiyyələr və şirniyyatlar üçün sevirlər.
Qərar verin, nə qədər tez-tez (ildə bir dəfə? Ayda bir dəfə?) uşaqlar "Şaxta nənə" ilə əylənə bilərlər.
Qalan vaxtda qayınana özünün "mənə darıxdırıcıdır" problemini nəvələri hesabına həll etməsin.
Дети ещё дед мороза любят. Раз в год пришел, подарков надарил, что ж его не любить. Бабушку тоже любят за подарки и сладости. Решите как часто (раз в год? Раз в месяц?) детям можно оторваться с «бабушкой морозом» В остальное время свекровь свою проблему «мне скучно» пусть решает не за счёт внуков.
Совет в ретроспективе — 👍
В гости по приглашению, и держаться этой позиции
так может квартира бабкина)
блин, ну, как по мне, она все равно не имеет право так себя вести.
Нет, квартира наша