Çocuğu kekeme olan var mı? Konuşmasını düzeltebildiniz mi ve ne sayesinde? Ne kadar sürdü?

Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Çocuğu kekeme olan var mı? Konuşmasını düzeltebildiniz mi ve ne sayesinde? Ne kadar sürdü?
Yorumlar
Giriş Yap
Svetlana
Ben de merak ettim, çok endişeliyim. Kızım 7 yaşında. Yaklaşık beş yaşındayken bir korkudan sonra başladı. Bir sürü nöroloğa gittik. Biri Atarax ve Fenibut reçete etti ama onlardan durumu daha da kötüleştirdi, tam bir kabus.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Krapivina Alena
Svetlana Nootropikler de durumu kötüleştirdi: kabuslar, aşırı uyarılma. Magnezyum yardımcı oluyor. İki aylık bir çalışma sonrası durum aniden kötüleşti, ellerim kollarımdan düştü. Nereye gideceğimi, ne yapacağımı bilmiyorum. Şu anda evde vitaminler, D vitamini, dietsetin, B vitaminleri vb. dönüşümlü olarak alıyorum, yüzme, konuşma terapisi, her 3-4 ayda bir seanslar, şan dersleri. Bir yıl sonra okula başlayacak.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Novikova Veronika
Bundan bir yıldan biraz önce, beş yaşına girmeden bir ay önce çocuğumda kekemelik başladı. Sonbahar ve kış aylarında çok şiddetli kekeliyordu, tonik-klonik formu vardı, ağır bir evreydi. İlaçları ve nörologları değiştirdik ama ana ilaçlar farklı dozlarda fenibut ve midokalm idi. İki kez ayakta tedavi gördük. İkinci seferde ilaçlar uymadı ve kekemeliğin yanı sıra tamamen iştah kesilmesi, açlık kusması ve diğer 'güzellikler' başladı. Tedavinin pek bir anlamı yoktu: bazen biraz düzeliyor, bazen her şey geri dönüyordu. Bu yazın başında tüm ilaçları yavaş yavaş kestim. Kreşten izin verdim: önce bir ay gitmedik, sonra sık sık Perşembe ve Cuma günleri izin kullandım. Şimdi konuşmasının düzeldiğini, kekemeliğin olmadığını söyleyebilirim. Erken sevinmiyorum çünkü bir gerileme olabileceğini anlıyorum. Ancak logonevroz hiç geçmedi, evet, zayıfladı ve değişti. Şimdi endişelendiğinde küçük motor tikleri var: konuşmaya başlamadan önce alt dudağını ısırıyor, bazen çok endişelendiğinde cümlenin başında hızlı ve derin nefes alıyor, sonra konuşuyor. Daha yapılacak çok iş var. Okula kadar normale döneceğimize inanıyorum.

Kendimi, davranışlarımı çok sorguladım. Kekemelik sorunu yaşayan başka ailelere baktım. Yetiştirme tarzımda neleri yanlış yaptığımı anladım. Ve tabii ki bu, çocuğun sinir sisteminin belirli bir tipiyle ilgili: nevrozlara daha yatkınlar, daha endişeli ve hassaslar.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster

Ayrıca oku