Aptal olduğumu söylesem az kalır. Bebeğimin hastaneden beri bir rutini var. 16:00'da yürüyüşe çıkıyo…

Aptal olduğumu söylesem az kalır. Bebeğimin hastaneden beri bir rutini var. 16:00'da yürüyüşe çıkıyoruz, 19:00'a kadar uyuyor, 19:00'da uyanıyor, 20:00'a kadar oyalanıyor ve 20:00'dan 21:30'a kadar uyuyor. 21:30'da uyanıyor, 21:45'te yıkanıyor, 22:15'te herkes gece uykusuna yatıyor. Gece uyanmıyor, sabah 4'te kıpırdanmaya başlıyor, besliyorum ve 8'e kadar uyuyor. 08:00'da uyanıyor, rutin işleri yapıyoruz: yıkama, bez değiştirme, beslenme ve 11:00'a kadar uyuyor. 11:00'da uyanıyoruz, 13:00'a kadar oynuyoruz, 13:00'da 15:00'a kadar uyuyoruz. 15:00'da uyanıyor, 16:00'ya kadar oyalanıyor, 16:00'da yürüyüşte uyuyor. Ve ben aptalım. Dün karar verdim: onu uyandırmak istemedim, kocam yorgundu, ben de yorgundum ve ışıkları kapattık. 20:30'da hepimiz uyumaya karar verdik, bebeği yıkamadan. Öyle olmadı, zamanını uyuyarak geçirdi, enerjisi yerine geldi, rutin bozuldu. Yine de 23:00'te uyandı ve gece yarısına kadar zar zor uyuttum, gece 3'ten itibaren ise bir macera başladı: her saat başı uyanıyor, huysuzlanıyor, hiçbir şeyden memnun değil. İşte ben buyum, aptal.