Kocamdan bir yaşındaki kızımla ayrılalı neredeyse 2,5 ay oldu. Dün nafaka davasının ilk duruşması gö…

Kocamdan bir yaşındaki kızımla ayrılalı neredeyse 2,5 ay oldu. Dün nafaka davasının ilk duruşması görüldü. Gelirin 1/4'ü oranında nafaka kararı kesinleşti, işten ayrılma tehditleriyle ilgili iddialarımı dikkate almadılar ve dava kapandı. Yargıç, eğer işten ayrılırsa o zaman sabit bir miktar için dava açabileceğimi söyledi. Şimdi icra memurlarının harekete geçmesini bekleyin. Ancak icra memurlarıyla ayrı bir dert var. Mektubumu 14 Ekim'de St. Petersburg'da aldılar, ben ise dün onlara ulaşabildim!! Memur mektubumdan hiç haberi yok, soyadımla bir kayıt bulamadılar. Yalvararak durumu anlatmaya çalıştım, ortada çok basit bir iş var: adam çalışıyor, nafaka ödemeye hazır, lütfen orijinali kaybetmeyin ve nihayet icra takibini başlatın. Dün onlara ulaştığım günün ertesinde, icra takibinin hala başlatılmadığına dair kamu hizmetlerine bir şikayet yazdım, çocuğum 28 Eylül'den beri parasız. Umarım işlerini düzgün yaparlar ve para almaya başlarım. Bir arkadaşıma borcum var, çok utanıyorum.. Kızımı kreşe gönderiyorum, henüz anaokulu ve tüm ödemeleri karşılayacak durumum yok, ama bana erteleme verdiler. Annem çok çabalıyor, çalıştığı anaokulunda ek iş aldı, ancak bir hafta önce yönetim değişti ve işten çıkarılma tehlikesiyle karşı karşıya. Eğer bu olursa, kimin tam zamanlı çalışacağına karar vermemiz gerekecek: annem mi, ben mi. Buradaki bir kız bana kızımla ilgili eşyalar konusunda çok yardımcı oldu, anaokulu için giysi, mont ve şapka-eldiven ihtiyacımızı tamamen karşıladı) Bu çok hoş ve bana yardım ettiği için minnettarım! Valentina - teşekkürler!!! Uzaktan çalışarak da ek gelir elde ediyorum, ayda 15 bin civarı. Kızımın en azından yarım gün okula gitmesini bekliyorum. Şu anda 2 saat gidiyor ve ağlıyor. Ama şimdiden hastalandık, yani toplamda sadece 7 gün gidebildik)) Adaptasyon zor geçiyor ama pes etmiyorum. Duruşmada, kocamın maaşının 180 bin ve üzeri olduğunu söylediler, oysa birlikte yaşarken maaşının 120 bin olduğunu, sürekli paralarının yetmediğini vb. söylediğini hatırlıyorum. Ama zaten kumarbaz olduğunu ve mikrofinans kuruluşlarına borçları nedeniyle davaları olduğunu öğrendiğim için, tüm maaşının nereye gittiği belli. Birkaç gün önce mahkeme web sitesinde, hakkında bir dava daha açıldığını ve yine mikrofinans kuruluşlarına olan borçlarıyla ilgili olduğunu gördüm. Tüm bu süre boyunca yanımda olan kişinin kim olduğunu ve çocuğa odaklanarak bunu nasıl aptalca görmezden geldiğimi anlamak çok üzücü. Şimdi sadece nafaka bekliyorum ki rahat bir nefes alıp hayatımı planlamaya başlayabileyim. Kocam çocukla hiç ilgilenmiyor, fotoğraf istemiyor, nasıl olduğunu sormuyor. Hastalandığında bin ruble gönderdi, o da ben söylediğimde. Ama duruşma için avukat tuttu, onu sanki kendi oğluymuş gibi savundu, ben ise tamamen yalnızdım ve kendimi ve kızıma savunurken o kadar gergindim ki sesim titredi ve sonunda ağladım. Kocamdan, yıllarca farklı seyahatlerde topladığım birkaç süs eşyasını içeren küçük bir paket göndermesini istedim, ama başka bir şey göndermeyeceğini söyledi. Onları unutmuştum, yılbaşı ağacıyla birlikte kutuda olduklarını, orada o kadar güzel süsler olduğunu, süslerken kızıma göstermeyi düşünmüştüm. Ayrıca arkadaşlarımın hediye ettiği buharlı pişiricimi göndermesini istedim, ama bozuk olduğunu söyledi... Sanki özellikle göndermemek için. Arkadaşımın hediye ettiği airfryer'ı göndermesini istedim, ama yandığını söyledi... Kocayı o kadar çok gücendirdim ki, şimdi hem ben eski eşiyim hem de kızım...