Neyse, sanırım bitti. Yarın sabah teslim oluyorum. Sabah yedide kalkış, uykum yok. Kocam horluyor bi…

Neyse, sanırım bitti. Yarın sabah teslim oluyorum. Sabah yedide kalkış, uykum yok. Kocam horluyor bile, gerçi ben son ana kadar uyumasına izin vermedim, çünkü burada daha uzun süre oturacağız. Baskı veya tehditler yüzünden kendimi veya oğlumu teslim etmek istemedim ama anlıyorum: evde kalırsam, beni "yerler"... Son adet tarihim geçti ama hala çıkmak istemiyoruz. Yarın ne olup bittiğini göreceğiz, umarım en azından bazı değişiklikler olur, doğumu başlatmak istemiyorum. Kocam beni her şekilde destekliyor ve ne zaman ve nasıl gelebileceğimi öğrenmek istiyor ki beni ziyaret edebilsin ve en azından moralimi biraz düzeltebilsin. Anneannem bugün tüm stoklarını karıştırmış gibi görünüyor. Yarın bana ne kadar paket vereceğini hayal etmek bile korkunç (atıştırmalıklarla dolu bir paket topladık bile, çünkü hastane yemeğini muhtemelen pek isteyerek yemeyeceğim). Üç günlük yemek bile hazırlamış. Annem orada sıkılmayacağımı, arkadaş bulacağımı söyleyerek beni sakinleştiriyor. Ama ben kendimi biliyorum: tanımadığım insanlarla iletişim kurmakta zorlanıyorum, arkadaş edinmek ise daha da zor. Yabancılarla dolu bir odada yatıp vakit geçirmeyi hayal ettiğim an, başka bir ülkeye gidip kimliğimi değiştirmek istiyorum. Sonuçta hepimiz karnımızla orada olacağız, geceleri ahlayıp vahlayacağız ve benim uykum berbat. Genellikle gündüzleri ve sessizlikte uyuyorum... Henüz bir meşgale bulamadım. Sanırım gerçekten uzanıp tavana bakacağım, belki bir şeyler olur. En azından hastane bölgesinin 200 metre dışında, şehirdeki semtlere göre şavarma ve siparişle bilardo ve PS gibi ücretsiz eğlenceler sunan harika bir yer açtılar, oraya çıkabilme umudum var. Sadece açıldıkları ve bazı yerlerde henüz çalışmadıkları için üzücü. Ama belki oraya kocamla gitme şansım olur. Umarım oğlum da evi özler ve yakın günlerde görünmek ister. Böylece en azından orada uzun süre yatmamış ve doğumu başlatmamış olurum... Evden ayrılmak zor, "evcimen" olmaya çok alıştım. Ailem, neden kızdığımı anlamıyor, ne de olsa doğumdan sonra bir süre yatmam gerekecek. Ama dört gün yatmak veya bir hafta yatmak benim için büyük bir fark...