Avtomatik tarjima qilingan. Asl matnni ko‘rsatish
😁
Albatta, brauzer orqali o'tirish unchalik qulay emas, lekin men baribir vaqti-vaqti bilan sizlarga o'qish uchun kirib turaman. Ko'p dugonalarim ham kirishni va yozishni to'xtatganini ko'rib, bilib turibman — biroz xafa. Qanday ahvolda ekanligimizni yozib beraman-u, yana yo'qolib qolaman.
O'g'lim yangi maktabda ikkinchi sinfda o'qiydi, o'qituvchisi esa... bolalarni to'liq yuklaydi, ustiga ustak ikkinchi smena. Uyg'ondi, ovqatlandi, kiyindi, ketdi, keldi, uy vazifasini bajardi, ovqatlandi, uxlayotgandi — o'qituvchisi esa hali ham kuniga kamida bir soat o'qishni va diktant yozishni talab qiladi, to'liq tartibsizlik. Bunday yashash menga umuman yoqmaydi, albatta, lekin yaxshi tomoni shundaki, ertalab erta turishga hojat yo'q.
O'rtancha qizim ertadan tayyorgarlikka boradi, umid qilamanki, unga yoqadi, lekin u akasi bilan bir xil o'qituvchiga tushib qoldi 😂.
Kichkinamizga deyarli 7.5 oy bo'ldi, bizning kichkina nonimiz allaqachon o'tiradi, turadi, emaklaydi, tayansiz turishga harakat qiladi va shoshilibdi 😹. Bu jihatdan u katta akasiga o'xshaydi, u ham erta rivojlangan. Uning ishtahasi yaxshi, u juda qiziquvchan va juda «qo'lbola» qizaloq.
Bir oy oldin biz o'z uyimizga ko'chib o'tdik! Bir yil qurishdi, ko'p narsalar bo'ldi, quruvchilar asabimizni juda buzdilar. 10 yil uy qurishni orzu qildik, mana u 🥹. Katta panoramali derazalar, hammaga mo'ljallangan yotoqxonalar, katta oshxona-yashash xonasi, shunchaki kenglik!!!
To'g'ri, ta'mirlanmagan: pol yotqizish, shiftlarni qilish va devorlarni bo'yash kerak, ha, qo'limizdan kelganini asta-sekin qilyapmiz. Bu uy bizniki ekanligiga va biz endi shaharda yashamasligimizga hali ham ishonmayapman. Xonadon kalitini topshirayotganda ko'zimdan yosh ham oqdi 🥲.
Endi mening qishloq hayotim, lekin bilasizmi, bu yerda tinch, osoyishta, ko'ngil xotirjam 🥰.
😁
Конечно, сидеть через браузер не совсем удобно, но я всё равно периодически забегаю к вам почитать. Да и видно, что многие мои подруги перестали заходить и писать — чуть грустно. Напишу, как у нас дела, и снова пропаду.
Сын ходит во второй класс в новой школе, а учитель там... загружает детей по полной, плюс ещё и вторая смена. Проснулся, поел, оделся, ушёл, пришёл, сделал уроки, поел, лёг спать — а учитель ещё требует читать минимум час в день и писать диктанты, полный бардак. Мне очень не нравится так жить, конечно, но плюс в том, что рано утром вставать не надо.
Средняя дочка с завтрашнего дня идёт на подготовку, надеюсь, ей понравится, правда, она попала к тому же учителю, что и брат 😂.
Младшей почти 7.5 месяцев, наша маленькая булочка давным-давно сидит, стоит, ползает, пытается стоять без опоры и куда-то спешит 😹. В этом плане она как старший брат, он тоже ранний. У неё хороший аппетит, она очень любопытная и очень ручная девчонка.
Ещё месяц назад мы переехали в свой дом! Строили год, было много всякого, застройщики здорово потрепали нервы. Мечтали о доме 10 лет, и вот он 🥹. Огромные панорамные окна, спальни всем, огромная кухня-гостиная, ну просто раздолье!!!
Правда, без ремонта: надо постелить пол, сделать потолки и покрасить стены, ну потихоньку делаем, что можем. Всё ещё не верится, что дом наш и что мы больше не в городе. Даже пустила слезу, когда отдавали ключи от квартиры 🥲.
Теперь у меня деревенская жизнь, но знаете, спокойно, тихо тут, душею хорошо 🥰.
Привет, поздравляю с домом. Здоровья всем вам.
Aytchi, kenjasi kattalarga o'xshaganmi, ha?)))
Men umuman juda ko'pdan beri hech narsa yozmadim, faqat ba'zan sharh qoldiraman
Ничоси, наконец-то в доме! Поздравляю! Расскажи-ка, младшая такая же как старшие, да?))) Я вообще уже очень очень давно ничего не пишу, только комменчу иногда