Awtomatik terjime edildi. Asyl nusgany görkez
Gyzlar, men basynda näme bolup biljekdigini bilmedim.
Meniň dostum bar, ol gatnaşykda: ýaly-bolýar birlikde, ýaly-bolýar däl. Bu bäş ýyl dowam edýär.
Onuň iki ýyllyk aralykda erkek adam gowşady, üns bildirdi, pulluk kömek etdi, ýöne güýçli içdi. Wahta işledi we wahtalaryň arasynda hem içdi. Ol onuň hiç wagt seýrek etmedi, hata görüp-de, gaçmak isledi.
Ýagdaý şu ýerde başgaça öwrüldi: dostunyň ähli retlerini kabul edip, öz-özüni tutdy, bir aý içinde gyzy bilen duşuşdy, öýlenişdiler, ol goýgy boldy, ony diňe dogurmak üçin galypdyr.
Indi iň gyzykly... Dostunyň bu adamy dilinden düşürmek mümkin däl, indi diýýär: «Sensiz bolmalydygymy his edýärin». Özüne we meniň utgaşmagyna päsgel berýär, hemişe ony barada gürrüň berýär.
Men ona diýýärin: ol sana hiç wagt gerek däldi, ýöne şu ýerde... Aýal psihologiýasy şeýle guruldy?!
Девочки, просто не знала, что такое вообще может быть.
У меня есть подруга, которая состоит в отношениях: вроде бы и вместе, а вроде бы и нет. Это уже пять лет длится.
За ней два года периодически ухаживал мужчина, проявлял знаки внимания, помогал деньгами, но сильно выпивал. Работал на вахте и между вахтами тоже пил. Да и она его никогда не любила, даже не виделась с ним, пыталась избегать.
Ситуация здесь поворачивается совсем другим образом: на все отвержения подруги он решил взять себя в руки, встретил девушку за один месяц, они поженились, она забеременела, ей уже вот-вот рожать.
Так теперь самое интересное... У подруги этот человек не слазит с языка, вот теперь говорит: «Чувствую, что нужно было быть с ним». Не даёт ни себе, ни мне покоя, постоянно про него говорит.
Я ей говорю: он тебе никогда не был нужен, а тут пожалуйста... Так устроена женская психология?!
Это эгоизм, а не чувство недолюбленности, дальше бы ухаживал, всё также не нужен бы был