Bugün kendimi duygusal olarak dibe vurmuş hissederek uyandım. Kızım son zamanlarda geceleri sık sık…

Bugün kendimi duygusal olarak dibe vurmuş hissederek uyandım. Kızım son zamanlarda geceleri sık sık uyanıyor: ya emziğini kaybediyor, ya üşüdüğünü ya da sıcakladığını söylüyor, ya su içmek istiyor ya da sebepsiz yere. Bugün tam 10 kere uyandı! Onu toplamak, dişlerini fırçalamak, altını temizlemek, giydirmek — her şeye itiraz ediyor, her şeyi zorla yaptırmak zorunda kalıyorum. Her böyle etkinlikten sonra çığlıklar dağları aşıyor, yerde yatıp tekmeliyor. Dürüst olmak gerekirse, çok bıktım. Manevi olarak çok yıpratıcı. Ya yaşı böyle ya da karakteri — artık bilmiyorum. Büyük oğlumla da her gün ilgilenmem gerekiyor, tembel, bu yüzden sürekli doğru kelimeleri bulmak zorundayım, bazen hiç nazik olmayanları bile. Kayınvalidemin onu anaokulundan alması iyi ki var, yoksa küçük kızımla şehir dışına kadar gitmem gerekirdi. Buna bir de geçmeyen mide bulantısı, hamilelikten kaynaklanan hormonal dalgalanmalar, sürekli tuvalet ihtiyacı ve sadece uzanıp herkesin beni rahat bırakmasını istemek de cabası.