Peki, evde hayvan beslemeye kim karşı çıkabilir ki? Neden?

Benim var. Ama bir kobay aldım ))) kızım istedi)
Kafeste yaşıyor. Henüz koku yok.
3 yıl. Ortaya çıkarsa — kovulacak.
Son yola kadar»

Koku/frivolite karşıyım.
Yani, daire buna uygunsa — tamam.
Değilse — daha iyi olmaz.
Ve 140-270 metrekarelik bir daire — neden olmasın.
20-50 metrekarelik ev — hayıııır. Küçük bir alanda insan ve hayvan yaşamını ayırmak zordur.

Ben... hoşlanmıyorum... bu yeterli.

Irina Zaika 2-3 iğne, yazlık evi sürekli ağlayan bir yere dönüştürebilir.

Aa, benim de böyle bir arkadaşım var. Daha doğrusu vardı))) İlk eşi çok acı çekiyordu — bir kedi ya da köpek istiyordu ama adam kesinlikle karşıydı. Titiz, pedantik falan.
Sonra ikinci eşi geldi ve onunla birlikte hayatına ve evine, üç çocuk dışında iki köpek, iki kedi, iki kakadu papağanı ve iguanaya benzeyen bir kertenkele girdi)))) Kadına olan aşk mucizeler yarattı 🤣

Annem de öyleydi, kesinlikle hayvan istemiyordu; tüy, koku, bozulmuş mobilyalar... 6 yıl önce kedimizi ondan aldık, şimdi onunla yaşıyor ve kedisine bayılıyor 😁

Bunu hayvana karşı acımasızca buluyorum. Her hayvanın sadece bir dairede değil, doğada yeterli zamanla dolu dolu bir yaşama ihtiyacı vardır

Bence hayvanlar ve küçük çocuklar uyumlu değil. Ayrıca kokusu var, ilgi gösterme, tedavi etme, tatildeyken bakma ihtiyacı var. Evde ve kıyafetlerde tüy.

Dairemde hayvan istemiyorum. Ekstra endişe ve zahmet istemem.

Dairede köpek istemiyorum...
Evimiz 240 m² olsa bile... Bizim bir kedimiz var (her yerde tırmanma ağaçları... her odada).
Otomatik tuvalet.

Onları pek sevmiyorum!!! Ama onları incitmiyorum, besliyorum, üç ayaklı köpeğimiz gibi ayağa kaldırıyorum, iyileştiriyorum ama sadece kucaklamıyorum,