Geçmiş paylaşımlarında bahsettiğim bir yeğenim vardı. ŞPİ eğitimimi görürken ve onun için resmi işle…

Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Geçmiş paylaşımlarında bahsettiğim bir yeğenim vardı. ŞPİ eğitimimi görürken ve onun için resmi işlemleri tamamlarken onu benim himayeme aldım. O 14 yaşındaydı ve ciddi sorunları vardı: mahallede yedi kez çaldı ve annesi bunu için onu dövdü. Abla öldüğünde üç yıl boyunca konuşmadık. Bir arkadaşım oğlunu getirdi, ben de düşünmeden kabul ettim, ancak kocam onun çıkışlarını ve genetiğini bildiği için şüphe duydu. Babası tarafından bir büyükanne ve büyükanne tarafından bir teyze vardı; sağlık sorunları nedeniyle onlar kabul etmezdi. Ayrıca abla yedi ay boyunca neredeyse hiç iletişim kurmadı, nadiren aradı. Abla Kasım 2025'te öldü. Kış ve ilkbahar bizim ve tüm aile için çok zor geçti: evde yeni bir kişiye ve her şeye alışmak gerekiyordu. O annesinin tek çocuğuydu, çocuklarım bazen ona rahatsızlık verdi ve bunu gizlemedi, küçük kardeşinin odadan çıkmasını her zaman istedi. Sabırlı ve anlayışlı bir insanım. Onu hiç gitmediği su parkına götürdük. Çocuklarım onu bilgisayar kulübüne de götürdü, ona rahat olması için alışkanlıklarımızı ve mobilyalarımızı değiştirmek zorunda kaldık. Fazla bir şey söylemekten korktum, çünkü tek başına kalmıştı, çok üzüldüm. Bir saat erken kalktım, okuldan önce kahvaltıları hazırladım, biraz para verdim. Belgeleri aldığım anda market müdürü aradı ve çocuğunuz çaldı dedi. Bu 2 Haziran'dı ve beklediğim gibi ilk kez değildi. 🙈 Geldi, neden böyle yaptığını, neyin eksik olduğunu sordum. 😒 İçecek istediğini, ama suyun yanına sakız, patates cipsi ve başka birçok şey aldığını söyledi (bu şeyleri ben de alırdım ama sık değil). Kocam bunu öğrendiğinde, bizimle daha fazla yaşamak istemediğini ve buna karşı olduğunu söyledi. Her şeyin toplamı, dediği gibi: bizimle olan ilişkisi ve hırsızlık. Kocam ultimatomu sundu: ya ben ya o. Bir gün ağladım. Kocam, çalıştığı için her zaman orada ve yeğen durmayacağı için ben bunu böyle tolere edeceğim dedi. Kısa özetle: büyükanneye aradım, durumu anlattım, o da oğlunun, yani yeğenin babasının tüm hayatını hırsızlık için geçirdiğini söyledi. 🤦️ Kocamın onunla kalmaya karşı olduğunu söyledim. O da 24 yaşında ve iki çocuğu olan kuzen kızının onu alacağını söyledi. Onu götürdük, aldığım her şeyi iade ettik. Fiziksel olarak daha iyi hissettim, ancak duygusal olarak hala çok zor. Ablamdan bir yıl oldu. Yeğenim hiç yazmadı veya aramadı, ama bu anlaşılır. Ben ise ona böyle davrandığım için kendimi yiyorum. Çok kötü hissediyorum, lütfen beni yumuşak terliklerle seçin. 😭 Aramıyorum, elim kalkmıyor. Onu aldıkları akrabalar, benimle hiç aramadı ve benimle olduğu dönemde beni aramadı, onlarla ilgilenmedi. Şu anda okulda başarısı düşük, portalda gördüğüm kadarıyla hala çok uzun süre dışarıda kalıyor (benim böyle bir durumum yoktu). Evde 21:00'da yatakta, telefonları teslim etme ve dersleri kontrol etme düzenimiz vardı. Daha iyisi için istedim, ancak kocam her şeyi benim için yaptığını söylüyor. İnsanlar değişmez, hayat akar, kendimiz için yaşamaya fırsatımız olmadı, o bize yardım eli uzattığımız için minnettar olmalı, ne kadar kısa süreli olursa olsun. Ablanın çok sayıda erkek kardeşi vardı, biz aldık. Suçluluk hissinden nasıl kurtulabilirim?
Kızım Aralık'ta 9 yaşına giriyor! Genellikle doğum günlerini dışarıda kutlardık: ya su parkında ya d…
Yorumlar
Giriş Yap
Shashkova Anna
Çocuk hırsızlık yaptıysa, bir anda değişmesini bekleyemezsin, bunun üzerinde çalışmak gerekir. Çaldıysan, telafi etmelisin. Ama olan oldu işte.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tanya
Aslında çocuk hayatı boyunca kendi başına kalmış. Kimseye muhtaç olmamış. Evet, aileniz de ilk sorun çıktığında onu başından savmış. Üzülmeye ne gerek var. Nasıl yaşadıysa öyle yaşamaya devam edecek.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Umida Kozhevnikova
Geçici velayetiniz vardı?

Eşinizle birlikte "ebeveynlik eğitimi" aldınız mı?
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Kseniya
Vicdan azabı çekiyorsan (belki de haklı nedenlerle), bu, içten içe farklı davranman gerektiğini anladığın anlamına gelir.
Ancak soruna bakılırsa, sanki hiçbir şey olmamış gibi unutmak ve bu konuda düşünmeyi bırakmak istiyorsun. Zaten her şeyi yaptın, geri alamayacaksın. Bunu bir gerçek olarak kabul et. Durum buydu ve sen de o şekilde davrandın.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Elena
Umida Kozhevnikova Önce 3 aylık geçici bir izin verildi, sonra kalıcı hale getirildi. Kocam başvurmadı, çalışıyordu.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Abramova Yuliya
Yani onu vaftiz annesi mi aldı, anlamadım?
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Elena
Kseniya Elbette, anlıyorum ve bunu gizlemiyorum 🤷️. Asıl mesele bundan sonra nasıl yaşayacağımız.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana Rubtsova
Hayat ona bu kadar yüklenirken ve güvenebileceği yakın birini bulamazken, çocuğa yazık olmuş… Önce annesi onu ihmal etti (çocuklar sebepsiz yere çalmaz), sonra teyzesi umut verdi ama çabucak hayal kırıklığına uğrattı ve onu başkasına devretti…
Suçluluk hissi varsa, suçluluk vardır, değil mi? Bu yüzden ya bir şeyler değiştirmeli ya da boş verip unutmalı🤷️
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Elena
Abramova Yuliya Kızın vaftiz annesi, kızının vaftiz annesi olmak istemedi.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Elena
Tatyana Rubtsova Elbette var, ben de bunun hakkında buraya yazıyorum.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Kseniya
Kseniya Ondan kurtulmaya karar verirken neyi göz önünde bulundurdunuz? Geriye kalan tek şey, bunun haklı olduğuna kendinizi ikna etmek.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Abramova Yuliya
Abramova Yuliya Bana kalırsa, vaftiz annesi ilk yardım elini uzatıp yanına taşınmayı teklif etmeliydi. Sen onunla pek görüşmeyen ve yakın olmayan birisin. Endişelenme, sen denedin, çocuk kendisi istemedi
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
sveta bebi-bo
Kimseye bir şey borçlu değilsin
Deneyip başaramadıysan
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Kseniya
Görünüşe göre koca en başından beri karşıydı
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Elena
Abramova Yuliya Onun vaftiz annesi aradığında bana, eşinin, oğlunun annesinin ölümünü öğrendiğinde, oğlunun babasını yakından tanıdığı ve genlerin geçmesinden korktuğu için çocuğu yanına almayı kesinlikle yasakladığını söyledi.
Her durumda, destekleyici sözleriniz için teşekkür ederim 🌹
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Guzel
Her şeyi doğru yaptın.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Umida Kozhevnikova
Umida Kozhevnikova Uygulamada görüldüğü gibi, eğer erkek ŞPR'den geçmediyse — bu ilk göstergedir (her zaman değil, ama çoğu durumda), farklı yönlere gittiğinizin ve sonucun ya reddedilme ya da kadının bu çocukla yalnız kalması olacağının göstergesidir.

İlk altı ay karşılıklı alışma sürecidir, herkesin daha iyi görünmekten vazgeçip kendisi olduğu zamandır.

Tam zirveye ulaşmışsınız.
Aşırı koruma psikologlarına başvurmadınız mı?
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Elena
Anlayışınız ve desteğiniz için teşekkürler 🌹. Yine de buraya yazarak, ayakkabılarımı kimsenin giymeyeceğini ve benim yolumdan gitmeyeceğini anlıyorum 😢. Eşimin 2 yıl önce kanseri vardı ve hala sağlık sorunları devam ediyor.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Elena
Bana kim aradı ve yardım teklif etti? O onlara yabancı biri değil.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Elena
Hayatta her şey olabilir, kirli çamaşırların arasında başka bir şey ara 🩲
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Elena
Guzel Tek Tanrı bilir, onun için her şeyin yolunda gitmesini o kadar çok istiyorum ki.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Elena
Bu onun babasının öz teyzesi, onun kız kardeşi. ) Sizinle tartışmayacağım, zehrinizi tükürün ve Tanrı sizi benim durumuma düşürmesin.)
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Elmira
Tanrım, yazarın ne demek istediğini anlamak istedim ama böyle bir koca ile 🤔, sorunlar yeğende değil gibi.
Gerçekten de, çocuğa telefon etmek kimseyi engellemez, bir yerlerde parayla yardım etmek de. Zaten 14 yaşında, ben bu yaşta çalışıyordum.
Ama yardımdan asla geri çevirmezdim))).
Otomatik çevrildi. Orijinali göster

Ayrıca oku