İkinci çocuğumu doğurduğumda, büyük oğlumun çok kıskanç olacağından endişeleniyordum çünkü bana çok…

İkinci çocuğumu doğurduğumda, büyük oğlumun çok kıskanç olacağından endişeleniyordum çünkü bana çok bağlıydı. Bunun olmaması için elimden geleni yaptım ve her şey yolunda gitti, başlangıçta biraz kıskançlık oldu. Kardeşler iyi anlaşıyorlar, büyük olan çok ilgili, aralarında kavgalar olsa da genelde her şey yolunda, kıskançlık minimum düzeyde. Küçük oğlumdan bunu beklemiyordum, beni kimsenin kucaklamasına, okşamasına, öpmesine izin vermiyor, çok kıskanmaya başladı. Dün gece yatmadan önce başıma gelene bak 🤦🏼️: ikisi de benimle birlikte yattılar, ben ortalarındaydım. Büyük oğlum elini üzerime koyup saçlarımı okşuyordu, küçük oğlum sinirlenmeye başladı, saçlarımın okşanmamasını söyledi. Sonra da «Kardeşimi sokağa atalım, başka bir eve gönderelim» dedi 🤦🏼️. Ona, onun da senin gibi benim oğlum olduğunu ve onları aynı derecede çok sevdiğimi anlatıyorum. Kardeşinin onu sevdiğini söylüyorum, o ise «Hayır, onu sevemezsin» diye bağırıyor ve kardeşi benim oğlum değilmiş gibi davranıyor 🤦🏼️. Kıskançlığa neden olacak bir şey yapmıyorum, ikisine de eşit derecede iyi davranıyorum. Umarım bu bir krizdir ve geçer.