Çocuk doktorundaydık, 7900 grama ulaştık, boyu 70 cm. Muayene neredeyse sessiz geçti: doktor bir sür…

Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Çocuk doktorundaydık, 7900 grama ulaştık, boyu 70 cm. Muayene neredeyse sessiz geçti: doktor bir sürü belgeyi (ultrason, testler, sonuçlar) inceledi ve genç doktor, bir şeyler netleşince daha sonra gelmemiz için ek tetkikler yapmamızı önerdi. Aşılar konusunda ise tetkikler bitene kadar doktor raporumuz var. Özetle ne oldu? Sorunlarımızdan daha önce bahsetmiştim - 8 aylığız ama bebeğim henüz emeklemiyor ve oturmuyor. Bir ay önce dönmüyordu bile, ben de panik içinde aklımı yitiriyor, ağlıyor ve doktor doktor geziyordum. Doktora randevu alırsın, muayene gününü beklemek imkansız derecede uzun sürer, bebeğe ne olduğunu öğrenmek için beklersin. Ama nafile! Bir ay boyunca kimse ne olduğunu, neden bu bebeğin diğer normal çocuklar gibi dünyayı keşfetmek istemediğini anlamadı. Sadece yatıyor ve bu onun için normal. Mırıldanıyor, gülümsüyor, kahkaha atıyor ama 7 aylıkken dönmüyordu bile. Şimdi 8 aylık olduk. Bu ay boyunca haftada 3 kez fizik tedavi ve masaja gidiyoruz ve gitmeye de devam edeceğiz, çünkü neyse ki aktif olarak dönmeye (yüzüstü ve sırtüstü) ve yüzüstü yatarken kendi etrafında dönmeye başladı, kollarını ileri uzatıyor. Yani desteği iyi, birkaç gün önce kollarının üzerinde sallanmaya başladı. Belirgin olmasa da geriye doğru gidebiliyor - elleriyle itiyor ve ileri değil, geri gidiyor. Şimdi fizik tedavi hocasıyla onu çömelme pozisyonuna getirmeyi deniyoruz ama henüz başarılı olamadık. Kalçasını kaldırıp dizlerini bükmek onun için aşırı zor bir iş, ağlamaya ve protesto etmeye başlıyor. İnatla kalkmak ve emeklemek istemiyor. Fizik tedavi seanslarında neredeyse her zaman ağlıyor, ama seans biter bitmez neşeli ve güler yüzlü bir çocuk oluyor! Oyuncak için "istendiğinde" dönmeyi de çoğu zaman istemiyor. Ama dikkatini çekmezsek veya odadan çıkıp onu minder üzerinde yalnız bırakırsak, o zaman dönüyor, etrafında dönüyor ve halının üzerinden ayakları önde bir yerlere emekliyor. Bizi bölge teşhis merkezinde muayene ediyorlar. Test sonuçlarına göre neyimiz olduğunu tam olarak belirleyemediler ve bilmiyorlar. 9 Kasım'a iğneli elektromiyografi çektirmemizi istediler. Tanrım, ne olduğunu okuduğumda midem bulandı. Oğlumu işkenceye uğratmak zorunda kalacağım diye ağlamak istiyorum 😭 oturup düşünüyorum, bunu yapmalı mıyız ve neden? Eğer bu gelişimsel özelliklerse, o zaman devam edersek fizik tedavi yardımcı olacaktır. Ayrıca, uzmanla seanslarımıza ek olarak, uzmanla gitmediğimiz günlerde evde de onunla ilgileniyorum, hatta gün içinde bebeğin moduna göre bazı egzersizler yapıyoruz. Böyle bir prosedür size de uygulandı mı? Çocuğunuz nasıl tepki verdi, kaslarla ilgili ne olduğunu anlamaya yardımcı oldu mu, GGM'nin (Gelişimsel Gerilik) nedenini bulmaya yardımcı olur mu? Yapabildikleri arasında: biraz (iki seferden biri, ruh haline göre) "elveda elveda" yapmayı öğrendi, annenin burnunun nerede olduğunu gösteriyor, bu da ruh haline göre. Parmaklarıyla bir şeyleri kazıyor, kavrıyor. Farklı heceler mırıldanıyor, tükürük ve baloncuklar çıkararak kendi şarkılarını söylüyor, bazen de kedinin "miyav"lamasını tekrarlıyor. "Alkış alkış" oyununu çok seviyor ama henüz kendi başına alkışlamıyor, sadece elimi uzatıp "alkış alkış" dediğimde avucuma alkışlıyor. Kavanozda et ve sebze, Tёма marka klasik lor peyniri, poşetlerde çeşitli mamalar yiyor. Bugün ilk kez sütlü mama verdim, tepkisini izliyoruz. Daha önce anne sütüyle yapılmış sütsüz mamalar veriyordum. 2 alt dişi çıkıyor, iki üst dişi de her an çıkacak gibi. Dişler bizi pek rahatsız etmiyor, hiçbir şey sürmüyorum, ağrı kesici vermiyorum. Geceleri normalden biraz daha huzursuz uyuyor olabilir ama tüm bu sorunlar göz önüne alındığında bu beni hiç endişelendirmiyor. Çocuğumda ne olduğunu merak etmekten ve anlamamaktan yoruldum. Neden bu kadar yavaş gelişiyor ve tüm zaman çizelgelerini ihlal ediyor. Bazen çok korkuyorum, bazen biraz rahatlıyorum, sonra tekrar korkuyorum ve tam bir çaresizliğe kapılıyorum. Bir sonraki tarihin gelmesine ve bebeğin bir ay daha büyümesine hiç sevinemiyorum. Zamanı durdurup bebeğime bir şans vermek istiyorum. Ama ne yazık ki zaman akıp gidiyor, oğlum ise hiç acele etmiyor ve ben onun için korkuyorum. Bu arada, 10 Aralık'a genetik uzmanına da randevu aldılar 🤦️, neden daha geç değil ki? Burası Krasnodar... ama burada ne kadar yardımcı olabileceğini pek bilmiyorum. Kimler bu doktorlarla karşılaştı, ne yaparlar, nasıl tedavi ederler ve nasıl muayene ederler? 8 aylıkken durumumuz böyle ve annelik sevincinin yerine sık sık panik ve çaresizlik kaplıyor. Genetik uzmanları ve elektromiyografi hakkında yorumlarınızı yazar mısınız, bu konuda daha fazla bilgi edinmek isterim.
Yorumlar
Giriş Yap
Olga
Travmatolog ortopedist baktı mı? Nörolog? Herhangi bir teşhis konuldu mu? Oğlumla sürekli onun hastalıklarını arıyordum ama onun sadece kendi bir ritmi vardı. Yüzüstü emeklemeye 7,5 aylıkken başladı, dört ayak üstünde 9 aylıkken, 1 yaş 3 aylıkken yürüdü. 9 aylıkken ilk dişi çıktı. Akranlarıyla karşılaştırıldığında hala daha yavaş bir çocuk. Sadece oğlumun kendi bir ritmi var. Kızım tamamen farklı doğdu, çok daha hızlıydı. Tüm bebekler farklı gelişir. Belki sizinki de iyidir? İlerleme var mı?
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Nataliya
Olga Travmatolog ve ortopedist bir aylıkken baktılar, her şey iyiydi. Tüm ultrasonları yaptık, displazi yok ve her şey iyi gelişiyor. Kaslarımızda sanki bir gerginlik var. Fizik tedavi uzmanı, bebek rahat ve sakin olduğunda sanki hiç gerginlik yokmuş gibi, ama heyecanlandığında, gerildiğinde veya ağladığında bacaklarını ve poposunu bir ip gibi dümdüz uzattığını - bükülmüyor! Ve dokunulmasın, hareket ettirilmesin diye bağırıp direniyor. İşte derslerde olan bu.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Nataliya
Olga Peki ne zaman kendi başına oturmaya başladı? Yoksa siz mi oturttunuz, mesela yastıklarla destekleyerek?
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Olga
Olga Yastıklara oturtmadım. O dönemde Novokrinitskiy'i de izledim ve dinledim. Kendi başına bekledim. Evde onun programına göre kısa masajlar yaptım ama dürüst olmak gerekirse 🙈, tembellik ettim. Kendisi dört ayak üzerindeyken sanki kendi başına oturdu, tam hatırlamıyorum. Yani yaklaşık 10. ay civarında.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Alena Bazhanova
Açıkçası size pek bir şey söyleyemem ama ilerlemeniz var 👆, bu harika! Bunun yanı sıra evde kendi başınıza da egzersizler yapmanız harika 👍. Biz şu anda masaj yapıyoruz ve masözüm bana tüm bebeklerin, kesinlikle tüm bebeklerin oturduğunu ve yürüdüğünü, sadece bazılarının biraz daha geç kaldığını söyledi. Önceki gönderinizi hatırlıyor musunuz? Zaten ilerleme kaydediyor, dönmeye başladı bile. Sanırım biraz daha sabırlı olmanız gerekiyor, özellikle de onun için zaten her şeyi yapıyorsunuz 😊
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Üçüncü çocuğum 9 aya kadar yatıyordu, doktorlar tembel olduğunu söylüyorlardı. 9,5 ayda oturdu, 10 ayda desteksiz ayakta durdu, 1 yıl 2 ayda yürüdü.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Katya
Oğlum 11 aylıkken kendi başına oturmaya başladı, 10 aylıkken iyi bir masaj terapisti seansından sonra ayaklarının üzerinde durdu. 5 aylıkken döndü, 8,5 aylıkken sürünmeye başladı, hem de yaralı bir asker gibi. 1 yaşını 4 aylıkken yürümeye başladı. Bazı bebeklerin erken yürüdüğünü veya emeklediğini okumak beni gerçekten üzüyordu, sanki benimki öyle değilmiş gibi. Sonra otizm ve olası her türlü gelişim geriliği şüphesiyle karşılaştık. Sorun değil, şimdi iyi bir çocuk ama onunla birlikte çok yaşlandım, bu kesin. Annelik sevincim hiç olmadı, sadece endişelerim vardı. Ücretsiz olan bir rehabilitasyon merkezine gittik ama oradaki uzmanlar harikaydı. Oğlum 5,5 aylıktı ve çocuğumun normal olduğuna dair bana güven verdiler, Serebral Palsi'den çok korkuyordum.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster

Ayrıca oku