Bir adam Tanrı'nın huzuruna çıkmış: "Bu ne biçim hayat!" diye öfkeyle sormuş. "Ben işte çalışıyorum,…

Bir adam Tanrı'nın huzuruna çıkmış: "Bu ne biçim hayat!" diye öfkeyle sormuş. "Ben işte çalışıyorum, bir öküz gibi, Ya eşim? Sadece akşam yemeği hazır, Ve sabah kahvaltısı. Sonra bütün gün boş oturuyor, giyinmek bile istemiyor! Adalet nerede, Tanrım, söyle bana? Sen benim sorunlarımı çöz!" "Sorun yok," diye cevap vermiş Tanrı, "Çünkü benim yapamayacağım hiçbir şey yok. Seni ve eşini yer değiştireceğim, Sonrası size kalmış!" "Evet! Kabul ediyorum! İşte o zaman dinlenirim!" "Öyle olsun!" — Tanrı içini çekmiş... Ve adam için her şey başlamış: Temizlik, çamaşır yıkama, bir de kol dikmek, Çocukları yıkamak, onlara çorba vermek... Birini yapıştırıcıya oturtmuş, Okulda oğlunun düşük notuyla uğraş, Ya da markete git... Bir sincap gibi — yukarı aşağı, Çocukların ödevlerine yardım et, Ve gece, kocanla... Bu hengameye adam pek dayanamamış, Sadece bir hafta, ve adam — çökmüş. Tekrar yalvarmış: "Tanrım, yardım et! Bilmiyordum, erkeklerin hayatı cennetmiş! Geri ver, çünkü ben geçici olarak kadınım," Ama Tanrı cevap vermiş: "Çok geç! Hamilesin!"