Sadece içimi dökmek istedim. Çoğu kişi için bu elbette olağanüstü bir durum değil, ama sanırım beni…

Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Sadece içimi dökmek istedim. Çoğu kişi için bu elbette olağanüstü bir durum değil, ama sanırım beni pek az kişi anlayacak. Yine de içimi bir yerlere dökmem gerekiyor. Harika bir çocukluğum oldu. Gerçekten zengindim çünkü iki ebeveynimin yanı sıra büyükannelerim, büyükbabalarım ve hatta hayatımda aktif rol oynayan, beni büyüten dört büyük ebeveynim vardı. Şimdi sadece ebeveynlerim var ve onlara hala dokunabildiğim, onları görebildiğim ve sarılabildiğim için Tanrı'ya şükrediyorum. Ama gönderi bununla ilgili değil. Sadece durumu açıklamak için. Neyse, akrabalarım vefat ettiğinde evleri satıldı. Ve bu evlerde hala insanların yaşadığını, ayakta durduklarını görmek beni inanılmaz mutlu ediyor — güzel, bakımlı evler. Ama çocukluğumun büyük bir kısmını geçirdiğim bir ev öyle değildi. Soluyordu. Yeni sahipleriyle şanslı değildi. Yanından geçerken yavaş yavaş yıkıldığını görüyordum. Bu acı verici. Ve dün yandı... Ve kaderin bir cilvesi gibi, tam o sırada oradan geçiyorduk ve ben hepsini gördüm. Çocukluğumun evi nasıl yok oluyor... Ve ağladım. Kendimden beklemezdim. Düşünmemiştim, bu kadar acı verici olacağını hayal bile edemezdim...
В этот раз решила подойти к поездкам чуть более осознанно. Сначала едем в Тобольск (город, который о…
Yorumlar
Oksana
Büyükannemin evi yıkıldı. Evet, bu çok üzücü. Sonuçta bunlar benim çocukluğumun adeta "tanıkları" ve her şeyin geçici olduğu ve zamanın akıp gittiği gerçeğiyle yüzleşiyorsunuz.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Elmira
Çocukluktan kalma birkaç dairem var, diğerleri satıldı ve bakımlı durumda. Ama yine de bazen nostalji hissediyorum 😢
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Kse niya
Seni anlıyorum, benim de çocukluğumun geçtiği babaannemin evi yandı, babaannem vefat etti. Bunu kabullenmek çok zor. Arsa satıldı, geriye sadece yazlık mutfak, avlu ve müştemilat kaldı. Birkaç yıl önce orayı ziyaret etmiştim, yeni sahipleri anlayışlı davrandı ama yine de avlu bile eskisi gibi değil... Bir sürü fotoğraf, hatıra eşyası, neredeyse hiçbir şey kalmadı. Sadece anılarda.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Lolo
Büyükannemin evi, çocukluğumun geçtiği yer, şimdi harap durumda. Bir ayyaş yerleşmiş, orada ölmüş ve cesedi bir hafta sonra bulunmuş. Ev yıkık dökük, ahırlar yıkılmış. Buna bakmak çok acı verici, ama belki birileri evi alıp onarır.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Suhareva Olga
Evet, acı verici. Zengin bir çocukluğum olmadı ama evi ve avluyu yıkmaya başladıklarında bu çok acı vericiydi.
Kalan en büyük şey iki duvar ve onları yıkmıyorlar. Ve bu daha da acı verici, yıkımı görmek.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Oksana
Çok üzücü. Anneannemin evi uzun zaman önce yandı, amcam sigarayla uyuyakaldı ve öldü. Sonra insanlar evi satın aldı, tadilat yaptı ve şimdi iyi görünüyor. Ama ben hala evimi çocukluğumdaki gibi rüyamda görüyorum. Anneannemin evi her zaman çok düzenli ve sıcaktı.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Yuliya
Anladım. Annemin evindeki eşyaları azar azar topluyorum. Kendisi bir huzurevinde yaşıyor ve bu eşyalara artık ihtiyacı yok. Bu eşyaların kimseye yaramaması, annemi bile geride bırakmış olmaları beni üzüyor ve acıtıyor, çünkü artık aklı başında değil. İnsanlar eşyaları biriktirmiş, saklamış, şimdi bizde de bir sürü ıvır zıvır var, ama sonra hepsi kimseye yaramayan, sadece bez, cam, tahta parçaları vb. oluyor… «Topluyorum» demek doğru olmaz, bazen vermek için bir şeyler topluyorum, bazen de küçük bir şey alıyorum kendime. Orada sanki dün oradaymış gibi duran bazı eşyaları hala duruyor.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Anyutka
Mayıs ayında biz de köye gittik ve büyükannemle büyükbabamın evine yaklaştık. Manzarayı görünce ben de ağladım: ev eğilmiş, ahırlar yan yatmış, çit boy atmış ve tüm otlar kuru geçen yıldan kalmaydı. Yaşlıları ebeveynlerime götürdüğümden beri, yani 10 yılı aşkın süredir orada değildim. Ev normal bir durumda satılmıştı, sonrası ne oldu bilinmez.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster

Ayrıca oku