Burada okuyorum ve birçok kişinin çocukların nöbetini tahammül edemediğini görüyorum. Bu beni de ilg…

Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Burada okuyorum ve birçok kişinin çocukların nöbetini tahammül edemediğini görüyorum. Bu beni de ilgilendiriyor. Çocukun sesini bastırmak, başka bir odaya kaçmak, battaniyenin altına sığınmak ve oradan hiç çıkmamak istediği anlar oluyor. Tanıştınız mı? Bazen biz, ben şahsen, çocuğun durması için bağırıyoruz ve kavgaya girişiyoruz. Bazen bunun için onu cezalandırıyoruz bile. Şimdi... Lütfen hatırlayalım, elbette, bu durum herkesin çocukluğunda yaşanmamıştır. Annenin gözden kaybolduğunu hatırlayın: markette, istasyonda, parkta yürürken veya sadece markete gittiğinde ve bekleme süresi sonsuzca uzun sürdüğü zaman! Hatırladınız mı? Hissettiniz mi? Bu ne hislerdi? İçeride her şey küçük bir noktaya sıkışmış gibi, bacaklar kurşun gibi ağırlaşır, düşünceler kaotik, sanki zaman donmuş ve beş dakika uzun saatlere dönüşmüş gibi! Ama şimdi... Çocuğun bağırırken ne hissettiğini düşünün? Sık sık bunun bir kötülük, sert bir manipülasyon olduğunu düşünüyoruz. Aslında ne? Çocuk zihnen ve fiziken dayanılmaz bir şey yaşıyor! İçinde bir şey yanlış, çok yanlış, bu kadar ki anlaması zor, korkutucu ve başa çıkamıyor! İçinde çaresizlik hissi var ve beyin 'tehlike' modunda! Çünkü genellikle çocuk şu anda anlaşılacağını ve kendisine iyi olduğu için ceza alacağını sanmaktan korkuyor! Ama bazen şunu düşünüyorum, belki çoğumuz yetişmiş miyiz? Psikoterapistler, psikologlar tarafından yapılan seans sayısına ve antidepresan tüketimine bakılırsa hayır! Çocuklarımların geleceği için korkuyorum! Çünkü yetiştiricilikte pek çok konuda geç kaldım. Çok uzun süre kendimi toparladım, yaşamayı, kendi duygularımı görmek ve fark etmek öğrendim!
Я злюсь. Каким женским календарём пользуетесь? У меня был Фло из Google Play, он умер. Сказали, что…
Yorumlar
Elina
Kaybolduğunda korkudan bağırmakla, onuncu şekeri vermedikleri için bağırmak arasında bir fark var.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Elina Kim için fark eder ki? Bebek için mi? Yoksa ebeveyn için mi?
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Elina
Elina her ikisi için de. çocuk isteği yerine gelmediği için ağladığında — korkmaz.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Elina 😃
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Elina O zaman ona ne oluyor? Eğlenceli mi?
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Lushnikova Tatyana
Eskiden ben de patlıyordum, bağırıyordum. Şimdi sakin sakin dinleyip soruyorum: 'Neden bağırıyorsun, sorun ne?'
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Kristina
Kendimi kaybettiğimde ve bağırmaya başladığımda, öfkem geçince özür diliyorum. Çünkü aklımda canlandırıyorum, o bir çocuk ve ben de aynı şekilde davranırdım. Bunun yerine ne olduğunu sormalıydım. Şimdi soruyorum. Şefkatle güven kazanmaya çalışıyorum ama oğlum bana hiçbir şey anlatmıyor, sadece kocama anlatıyor.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Kristina bu güven bağı görünüşe göre kayboldu
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
morozka
Tek başınayken idare edilebilir. İkiz büyütürken çıldırıyordum. Ama şimdi 7.5 yaşındalar ve dünyanın en tatlı çocukları onlar 🤣
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Kristina sinir sisteminin aşırı yüklenmesi.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Elina
Elina Onların yerine kendinizi koymanızı istiyorsunuz, öyleyse düşünün: sevdiğiniz bir şey, örneğin bira istiyorsunuz ama size 'yeter' diyorlar. Ya da pasta, ama size 'yeter, zaten kilonuz fazla' diyorlar. Ve vermiyorlar. Korkutucu değil mi? 😁
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Elina Siz de bir öğretmensiniz sanırım😃 🤦️
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Elina
Elina Kesinlikle. Bir eğitimci, bir kriz sırasında bir şeyleri açıklamaya çalışmanın faydasız olduğunu bilir. Önce çocuğun sakinleşmesini beklemek gerekir. Bu yüzden onu sakinleşmeye bırakmak en etkili yöntemdir.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Kochukov Aleksandr
Bu aynı zamanda öğrenilmiş bir iletişim biçimi olarak da işlev görür. Çoğu zaman, istediğini elde ettiğinde çocuğun stresten farklı olarak sakinleştiğini fark ediyorum. Fiziksel düzeyde evet, onlar için korkutucu ama her zaman değil. Eğer bu davranış modeli ailede zaten yerleşmişse, küçüklerin bile istediklerine ulaşmanın bir yolu vardır. Herkes ayırt edemez.
Kriz anlarında ne yapıyorum? Hiçbir şey, dikkatini dağıtıyorum. Dikkatini dağıtamazsam dokunmuyorum. Sonra teselli edebilirim. Kendim bağırmak veya çıldırmak... bu gerçekten berbat bir şey.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Kristina
Kristina Onunla başa çıkmak benim için zor. Çok hiperaktif. Ve sanki bir erkek çocuk gibi, onlarla nasıl iletişim kuracağımı bilirim ama bu farklı bir nesil.
Anlaşıyoruz. Kocam gittiğinde tekrar sevilen anne olacağım 😀
Her şeyi ben üstleniyorum ve tüm kavgalarımızı ben yaşıyorum. Sabırlı olmayı ve açıklamayı öğrenmek istiyorum ama o anlamıyor.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Elina Bir şeyle başladık, bambaşka bir şeye geldik ve gönderimle ilgili tek bir yorum bile yok 🤔
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Sorumluluğun ne demek olduğunu biliyorlar ama nasıl yaşayacaklarını bilmiyorlar. Bunun öğrenilebilecek bir şey olduğunu herkes fark etmez, anlıyor musun? Bazıları için bu, panik ataklara, intihar düşünceleriyle karmaşıklaşan anksiyete bozukluğuna dönüşüyor. Sorumluluk mu? Pff, böyle bir şey yaşarken bu boş bir kelime, o anda hayatta kalmak bile yeter.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
İşte yine her şeyi çarpıtıyorsun. Bununla kıyaslanacak bir şey yok.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
çünkü beyin tek bir sistemdir ve strese verilen tepki aynı şekilde programlanmıştır, sadece tetikleyiciler farklıdır.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
emin misin?
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
keşke bu kadar basit olsaydı)
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Manipülasyon olgun bir beyin gerektirir, ne yazık ki bu okul öncesi çocuklar için geçerli değil
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Anna Trofimova
Küçük çocuk ağladığında sakin kalıyorum. Ama büyük oğlum, oyuna para yatırmamı isteyip reddedildiğinde bağırarak hakkını savunmaya kalktığında ve ben ona oyunlara para yatırmadığımı yüzlerce kez anlatmaya çalıştığımda, üstelik sürekli internet erişimi olmadan ve günde sadece birkaç saat oynayabildiğinde bile - sebepsiz yere sinirleniyor. Ben de sinirlenmeye başlıyorum ve sonunda bağırabiliyorum çünkü sabır sınırlarım tükeniyor, çünkü resmen bana psikolojik saldırılar düzenliyor 😂, üstelik daha 10 yaşında 🫣.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
farklı şeylerden bahsediyoruz🤷️
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Anna Trofimova bu başka bir şey)
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
bunu ancak ilkokul çağına geldiklerinde başarırlar, bazıları ise manipülasyon sanatında ustalaşmayı ancak 20'li yaşlarında tam olarak öğrenir. annenin kaybıyla paralellik kurdum, çünkü daha küçük yaşlardan bahsediyorum; 6-7 yaşındaki çocuklar artık annelerini gözden kaybetmekten korkmazlar ve bütün gün onsuz bile rahatlıkla kalabilirler
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
ona şantaj yapmaya devam mı ediyorsun? 🤣
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
liliya kirasirova
Sakin kalıyorum, bağırabilirler ve ben dinginlikteyim, bir yere kadar. Sonra onları azarlayabilir, her şeylerini alabilirim, sonra da ne kadar kötü ve bilinçsiz bir anne olduğumu düşünüp üzülürüm 😅😅😅
Kocam ise dayanamaz, yeter ki sussunlar diye hemen istediklerini vermek ister. Ve tüm eğitim programını mahvediyor
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
liliya kirasirova Ah şu kocalar
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Marina
Çocuk annesini kaybettiğinde başka, istediği bir şey alınmadığında başka. Hiçbirini umursamadım. Satın almayı planlamıyorduk. Nokta.
Krizini gözyaşlarına dönüştürmeye çalışıyorum, o zaman daha kolay. "İnanmıyorum. Gözyaşları nerede?" diyorum. Birini ağlamayı öğretti. Küçük olan fazla uyuduğunda krize giriyor.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Kristina
Oğlumun özel gereksinimleri var ve sürekli krizleri oluyor. Bu durum bende hem ruhsal sorunlara hem de kırgınlıklara yol açıyor. Çoğunlukla onunla birlikte ağlıyorum, insan içinde kendimi tutmaya çalışıyorum. Ona karşı delicesine bir acıma hissediyorum ama bazen de öfke ve tahammülsüzlük duyuyorum 😔
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Alaguzova Mariya
Bebelikliğim sakin bir dönemdi, her şey bana fena değildi. Annemle konuşmanın imkansız olduğunu akıl sağlığım nedeniyle söylüyordu; dedelerimle oturmayı severlerdi ve babam beni tokatlamaktan veya herhangi bir şey için cezalandırmaktan korkuyordu. Annem benim kötü bir şey yaptığımı veya itaat etmediğimi hatırlayamadığı tek bir durumu bile hatırlayamıyor. Çocukların nöbetlerini anlıyorum ancak ses seviyesine bağlı olarak hepsini sakinlikle karşılamıyorum. Alana o kadar bağırıyordu ki, kendisine zarar vermemden korkarak banyoya girip suyu açıp huzurlaştırdım, zihnim o kadar şoklanmıştı.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Alaguzova Mariya
Alaguzova Mariya ve o zaman basit bir çocuk olmadığımı anladım 😂
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Alaguzova Mariya Annem çocukken beni birkaç kez şaplakla cezalandırdı. Gerçekten sadece iki kez. 4 yaşındayken ve 6-7 yaşlarındayken. Gülmeye başlıyordum. O şoktaydı, nasıl olur diye. Üzülmüyor musun? Ben de, "Aman annem ne aptalsın ya🤣! Kelimeleri mi unuttun? Bana sadece sözlerinle söyleyemez miydin? Hayır mı?" diyordum.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Alaguzova Mariya başardım ama artık bana vurulmuyor)
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Kristina
Öğretin😂 Hepsini okudum
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Kristina
Öğretin😂 Hepsini okudum
Otomatik çevrildi. Orijinali göster

Ayrıca oku