Kızlar, sizde de böyle oluyor mu? Kızım hazırlanmak için oooookadar çok zaman harcıyor ki. Gerçekten…

Kızlar, sizde de böyle oluyor mu? Kızım hazırlanmak için oooookadar çok zaman harcıyor ki. Gerçekten dayanılmaz. İki katlı bir evde yaşıyoruz. Ben hep birinci kata inerim, orada yüzümü yıkarım, kahvaltı hazırlarım, hazırlanırım. Bugün ultrasona gitmemiz gerekiyordu. Büyüğü uyandırdım, küçüğü hazırladım, anaokuluna bıraktım. Uyanalı bir saat olmuştu. Ona çıktım - geceliğiyle dolabın önünde duruyor. AHHHHHH. Telefonunu aldım. Hiçbir hareket yok. Sessizlik. Birkaç kez hazırlanması için bağırdım (katlar arasında gidip gelmeyi sevmiyorum). Kısacası, 50 dakika sonra kahvaltıya indi. Üzerinde ev kıyafeti vardı (yani evde giydiği, hala dışarı çıkacaklarını giymesi gerekiyordu). Bu sırada komşuma yazabildim, bir gönderi paylaştım, polikliniğe nasıl gideceğimi araştırdım, araba sigortasını ödedim, kahvaltı hazırladım. Lanet olsun, bu bir kabus. Her seferinde hazırlanmak 2-2,5 saat sürüyor - ve benim sürekli "hadi", "daha hızlı", "çıkmamız gerek" diye bağırmam. Ne yapacağımı bilmiyorum. Azarladım, bağırdım, cezalandırdım, yalvardım, açıkladım, teşvik ettim. Hiçbir işe yaramıyor. Yanında dikilip durayım mı? O zaman ben de hazırlanıp kahvaltı yapamam. Çocukken çabucak hazırlanırdı. Ne zaman neyin yanlış gittiğini bilmiyorum. Telefonu varsa - oturup boş boş bakar. Telefonu yoksa - oturup kitap okuyabilir. Odasında başka ne yaptığını bilmiyorum. Resmen içimi döktüm (((