Bugün bir avukatla görüştüm. Kafam o kadar karışık ki neye başlayacağımı, neyi tutacağımı bilmiyorum…

Bugün bir avukatla görüştüm. Kafam o kadar karışık ki neye başlayacağımı, neyi tutacağımı bilmiyorum. Kimseye ulaşamıyorum, bir de apartman yönetimini fiziksel olarak bulamadım – resmi adreslerinde yoklar. Kapı siyah, cansız, tabelasız. Telefonlar suskun, hepsi suskun. Vaktim az. Çalışıyorum, işten sonra da çalışıyorum ve oğlumla çok az vakit geçirebiliyorum. Hafta sonları yarışmalarda beynimi kapatmaya çalışıyorum, en azından bir nefes alma yeri. Evdeki her şey ihmal edilmiş durumda (düzen, yemek, temizlik vb.). Pazartesi günü doktoruma gideceğim, son daire olaylarıyla ilgili psikolojik travmamı belgelemek için. Aslında bugün gitmem gerekirdi. Ama bugün ve yarın yetişemeyeceğim :( toplantılarım var. Yarın benim ve çocuğumun siparişini teslim etmesi ve saç kesimi var, Pazartesi çocuklar mezuniyet albümü için poz verecekler...