Bugün avukatla vedalaştık. Danışmanlık ücretini ödedim, istediği gibi yaşananların detaylarını içere…

Bugün avukatla vedalaştık. Danışmanlık ücretini ödedim, istediği gibi yaşananların detaylarını içeren bir mektup yazdım ve gönderdim. Kendisine, danışmanlık kapsamında, daha sonra kendi başıma çalışabilmem için tahmini bir eylem planı çizebilir mi diye sordum. Ama sonrasında onunla tatsız bir diyalog yaşandı. Doğrusu, 45 yıldır böyle bir şeyle karşılaşmamıştım. Yani psikolojik şiddetle. Konuşma yaklaşık 10 dakika sürdü, bu süre boyunca kendimi sözlü olarak savundum ve onu gönderme isteğimi bastırdım. Ama büyük içsel güce sahip biri olarak, sonuna kadar dinledim, normal bir şekilde vedalaştım. Ardından diyaloğu, daha doğrusu bana söz hakkı verilmeyen bir monologu sindirdim... ve ona, bana ayırdığı zaman (ki bunun ücretini ödedim) ve danışmanlık için teşekkür ederek, bu işin burada bittiğini söyledim. Günüm boşa geçti. Konuşmamızdan sonra çalışamadım. Uzun süre sakinleşemedim. Kaslarım seğirmeye başladı (sinirsel tikler). Ancak ilişkimize noktayı koyduktan sonra biraz olsun sakinleşebildim. Hayat bana bu dönemde ne kadar ilginç sınavlar hazırladı. Ve benimle bir şekilde bağlantılı olan insanlar şimdi ne kadar belirgin bir şekilde ortaya çıkıyor. Gerçekten de üzerine düşünecek çok şey var. Çalışma haftası içinde Aile Sosyal Destek Merkezi'ne gideceğim, orada avukatlar var, "acil" olarak danışmanlık almaya çalışacağım. Ve evimizdeki avukatlık bürosuna uğrayacağım. Belki eylem planını netleştirmeye yardımcı olurlar. Ve Savcılığın başvurumu işleme almak üzere gönderdiği GZhI müfettişiyle iletişime geçeceğim.