Şimdilik hafif bir versiyon ama genel olarak hayat böyle. Bize bir kadın yemek yapmaya geliyor. Ve b…

Şimdilik hafif bir versiyon ama genel olarak hayat böyle. Bize bir kadın yemek yapmaya geliyor. Ve bir ara magnezyum haplarımı eksik buldum. Geçen hafta büyük bir paket almıştım, oğlumla ikimiz içiyorduk ve son hapları bitiriyorduk. Sanırım, anladım. Kocama dedim ki, 'Küçük bir şey ama bir dahaki sefere daha güçlü bir şey alsın.' Kocam beni ilk defa tanımıyor😅. Dedi ki, 'Banka uygulamasından bak, eczaneden ne zaman alışveriş yapmışsın.' Ben aptal değilim ya, alışveriş geçen haftaydı, ne düşündüğünü anlamak için bakmadım. Telefonu aldı, kendisi baktı — alışveriş ekim başında yapılmış 😂🙈. Tamam, peki, ama içimde bir burukluk kaldı. Üstelik daha önce de eski, kulpu kırık Sovyet spatulamı kaybetmiştim, hemen kimin 'işine yaradığını' anladım. Sonra tabii ki buldum))) Bunlar sadece başlangıç, sanırım çocukluğumdan beri paranoyam benimle. Evdeki yabancılar benim için genelde zordur ama burada yemek yapma yorgunluğu ağır bastı. Temizlikçiler hakkında yazmaya bile gerek yok, onları en son çare olarak çağırıyorum. O kadar çok eşyayı 'sahiplendiler' ki, tam bir kabus. Paslanan takıları bile almaktan çekinmediler, evet, evet. Ama onlar da bulundu 😂 Kızlar, sizin de başınıza böyle şeyler geliyor mu yoksa bu benim teşhisim mi?