Перакладзена аўтаматычна. Паказаць арыгінал
Што з дзяцінства дагэтуль сядзіць у вашай галаве? Пагаворым.
Я памятаю, як паднімалася ў групу па лесвіцы, і насустрач ішла выхавальніца, вітаючыся са мной. А я такая была сарамлівая, маўчала ў адказ і глядзела ў падлогу. 😃
Памятаю, як ніколі не спала ў садку. У нас быў адзін хлопчык, які час ад часу пісаўся, і ўсе смяяліся з яго. Іншы калупаўся ў носе, а трэці быў пухленькі — пад ім правальвалася ложак, тут усе былі ў паніцы. 🤣
Памятаю, як рыхтаваліся да сустрэчы НЛА 🫢, проста на вуліцы ўсе хаваліся, але талерка не прыляцела.
І памятаю, як ненавідзела аўсянку і чакала нагоды: як толькі дзядзька сыдзе, я хутка ў бок вылівала. А мне яна казала, якая я малайчына, і хацела даць дабаўкі.
Яшчэ памятаю, ежа была заўсёды справа ад мяне, там ляжала запяканка, яе я таксама не ела, вось дурная была. Якая ж яна была нерэальная, гэта я цяпер разумею.
А яшчэ запомніліся бананы, мабыць, іх давалі вельмі рэдка.
Яшчэ памятаю, маляваць трэба было фігуры, значыць, гэта была падрыхтоўчая група, а я палічыла гэта нудным і скрала карціну на сцяне, там было з «Саюзмультфільма» Пятачок з Віні Пухам.
Памятаю, як я прынесла аднойчы статуэтку вераб'я з фарфору (бабуля, маці бацькі падарыла). Навошта мама дазволіла ўзяць мне ў садок такую цацку, чорт яго ведае.
Як гулялі мы на вуліцы, і дзяўчынка Ксюша схапіла яго і стала цягнуць у мяне з рук, кажучы, што гэта яе. Цягнулі, цягнулі, і ён разбіўся, як жа яе ненавідзела і якія слёзы ліла.
Дзяліцеся ўспамінамі.
Что из детства до сих пор сидит в вашей голове? Давайте поболтаем.
Я помню, как поднималась в группу по лестнице, и навстречу шла воспитатель, здороваясь со мной. А я такая была стеснительная, молчала в ответ и смотрела в пол. 😃
Помню, как никогда не спала в саду. У нас был один мальчик, который время от времени писался, и все смеялись над ним. Другой ковырялся в ногах, а третий был толстеньким — под ним проваливалась кровать, тут все были в панике. 🤣
Помню, как готовились к встрече НЛО 🫢, прямо на улице все прятались, но тарелка не прилетела.
И помню, как ненавидела овсяную кашу и ждала случая: как только нянечка уйдет, я быстро в бочок выливала. А мне она говорила, какая я молодец, и хотела дать добавки.
Ещё помню, еда была всегда справа от меня, там лежала запеканка, её я тоже не ела, вот дурочка была. Какая же она была нереальная, это я сейчас понимаю.
А ещё запомнились бананы, видимо их давали очень редко.
Ещё помню, рисовать надо было фигуры, значит, это была подготовительная группа, а я посчитала это скучным и срисовала картину на стене, там было из «Союзмультфильма» Пятачок с Винни Пухом.
Помню, как я принесла однажды статуэтку воробушка из фарфора (бабушка, мать отца подарила). Зачем мама разрешила взять мне в сад такую игрушку, фиг знает.
Как играли мы на улице и девочка Ксюша схватила его и стала тянуть у меня из рук, говоря, что это ее. Тянули, тянули, и он разбился, как же ее ненавидела и какие слезы лила.
Делитесь воспоминаниями.
выборочно. помню как меня в бассейн не пустили из-за прививки
помню как в борщ и суп ложили зелёный лук свежий 😄
Да, очень много помню что из детского сада и в целом из детства
помню многое
так поделитесь
меня в школе от лука вырвало, такой кусок попался 😬
Вот это методика))))
Очень многое помню, даже какие сны снились на тихом часу.
Як хлопчык мне піску паказаў, племню))
Жаніх быў. Точней, ухажёр. З прозвішчам Філімонаў. А я яго лімонам абзывала. Ён мяне адзяваў на вуліцу, боты зашнураваў — гэта я не памятаю, мама расказвала.
Як каталіся па лесвіцах, як з горкі.
Як аблучалі лампамі якімі-небудзь. Будавалі ў музычным зале ўсіх у трусах, надзявалі акулкі, і пах ад ламп быў спецыфічны.
Як перавялі мяне і таго хлопчыка, які паказваў піску, у іншую групу. Я рыдала, а ён мяне спакойніў. Как пока ела суп, меряла ложкой — если не наливается в ложку уже, можно не есть дальше. Как заставляли доедать. Как мальчик мне письку показал плмню)) Жених был. Точнее, ухажер. С фамилией Филимонов. А я его лимоном обзывала. Он меня одевал на улицу, ботинки зашнуровывал — это я не помню, мама рассказывала. Как катались по лестницам как с горки. Как облучали лампами какими-то. Строили в музыкальном зале всех в трусах, надевали очки и запах от ламп был специфический. Как перевели меня и того мальчика, показывающего письку, в другую группу. Я рыдала, а он меня успокаивал.
Памятаю, як прынесла паветраны шарык (сдуты) у садок, выхавацелька забрала яго на час сну, а потым не змаглі яго знайсці, згубіўся. Як гулялі, памятаю, хлопчыка, які падабаўся, памятаю. Як каравай вадзілі вакол мяне на дзень народзінаў. Насамрэч, вельмі шмат чаго памятаю.
Помню подружку свою Катю. Как болтали с ней и представляли как будем жить, когда вырастем. Помню как принесла воздушный шарик(сдутый) в сад, воспитательница забрала его на время сна, а потом не смогли его найти, потерялся. Как гуляли помню, мальчика, которому нравилась, помню. Как каравай водили вокруг меня на др. На самом деле очень много чего помню.
не, у нас одна добрая была, а вторая вот редкостная… каша это мелочь остальное и вспоминать не хочется.
это точно