Mój młodszy syn zaczyna chodzić trochę — dwa, trzy kroki, a potem znowu raczkuje. Kiedy ma coś, o co może się podeprzeć, praktycznie się nie trzyma — tylko z nawyku. Bez podparcia potrafi zrobić tylko kilka kroków. Z czasem zwykle dochodzą do wniosku, że chodzenie na własnych nogach jest łatwiejsze i wygodniejsze. 😄 Nie pamiętam dokładnie, jak było ze starszym.