Nienawidzę tych dwóch–trzech dni przed miesiączką. Staję się wtedy okropną osobą — wszystko we mnie wychodzi na wierzch. Życie nie jest łatwe dla moich bliskich ani dla mnie. Dziś rano obudziłam się o 3 nad ranem i zaczęłam się krytykować. Myślałam, że nic mi się nie udaje, nie mam pomysłów, a to, co robię, to porażka. To uczucie nie przeszło. Dzisiaj rano nakrzyczałam na męża. Czekałam, aż się obudzi, żeby powiedzieć mu, że wczoraj nic nie ukradł. Ale Emma nie denerwuje mnie. Jedyne osoba, która mnie nie denerwuje, nawet pomimo jej nastoletniego tonu. Po prostu musiałam się wyżalić.