Awtomatik terjime edildi. Asyl nusgany görkez
Häzir ol daýy-ene-mamasynda, jaň edip, ekranyň haçan geljekdigini soraýar. Ertir diýýärin. Deda anna güni abatlaýşa äkidipdir, ondan öň bolmaz. Bolýar, ol sorayar, näme üçin oňa täze gorag ekranyny etmediňiz. Men jogap berýärin: bes et oglum, saňa bardy, sen ony döwdiň. Biz ýaňy-ýaňy ekranyny çalyşdyk, diňe goragyny goýmagy ýatdan çykardyň. Emma telefonyň jogapkärçiligi saňa degişli. Sen zatlara seresaply bolmaly, powerbanky telefonyň üstüne zyňmaly däl. Men oňa ýatlatmaly boldum, telefon satyn almak borç däl, eýsem islegimiz. Eger şeýle gürleşip we hereket etseň, onda sen onda hiç zat bolmarsyň.
Çaga gaharlanyp, dişleriniň arasyna gepledi. Emma, hakykatdanam, näme üçin ol ekrany döwendigi üçin ýene men günäkär?
Сейчас он у бабушки с дедушкой, звонит и спрашивает, когда придёт экран. Говорю: завтра. В ремонт дед отнёс в пятницу, раньше не получится. Ну вот, он спрашивает, почему вы не сделали ему новый защитный экран. Я отвечаю: стоп, сынок, у тебя же он был, ты его разбил. Мы недавно даже меняли экран, просто забыли защитку поставить. Но ответственность за телефон несёшь ты. Ты должен бережно относиться к вещам, а не ронять на телефон пауэрбанк. Пришлось напомнить, что телефон покупать не обязанность, а желание наше. И если будешь продолжать так говорить и вести себя, то останешься вообще без него.
Ребёнок обиделся, разговаривал сквозь зубы. Но, собственно, почему в том, что он разбил экран, опять виновата я?
Вы ему скажите раньше без телефонов жили и нормально😁
Кто-то зажрался просто
Вы правильно сказали
Спецом не спецом особой роли не играет. Да мы забыли. Но не мы виноваты в том, что он разбил. Виноват лишь он один
Все правильно Вы ему сказали. Если он не может бережно относиться к своим вещам, то значит ещё рано ему ими обладать. Для связи прекрасно подходят и кнопочные телефоны.
Для меня непонятно — у ребенка телефон без защитного стекла. Конечно нужно клеить
Забыли. Не спорю нужно. Но разве я виновата в том, что сын разбил опять экран
КалонииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииииAww, my eldest was just like that! He ended up using a button phone in the end. I hope your little one feels better soon! Sending you both lots of love and strength. ❤️ Ооооо Старший мой такой же)) в итоге ходит с кнопочным щас вообще
Недавно меняли, буквально месяц назад
Нет конечно. Но проблема в том, что ему из москвы ехать домой на автобусе. Поэтому телефон нужен