Ne olduğunu hiç anlamıyorum. Uyku ve uyanıklık günlüğü tutuyorum ama... Şimdi uyumak isteyeceğini bi…

Ne olduğunu hiç anlamıyorum. Uyku ve uyanıklık günlüğü tutuyorum ama... Şimdi uyumak isteyeceğini biliyorum: belirtiler gösteriyor, esniyor, gözlerini ovuşturuyor. Yatağa gidiyoruz, memeyi alıyor, her zamanki gibi emiyor. Doydu. Eskiden doyunca her şey yolundaydı: onu sallardım, şarkı söylerdim ve uyuyakalırdı, yani yemekten sonra 5-10 dakika sürerdi. Ama şimdi öyle bir ağlama başladı ki, yediği gibi fırlayıp oynamaya, koşmaya, sallanmaya, emeklemeye başlıyor ve hepsi çığlıkla bitiyor. Oynamasına izin vermesem hemen çığlık atıyor. Dokunmasam, belki uykuya hazır değil diye beklesem: 20 dakika oynuyor, esniyor, uyumak istediği belli ama kendi kendine bağırmaya başlıyor, ağlayarak bana geliyor. Tok olduğu için memeyi almıyor. Ve bağırıyor. Ve böyle bir saat bağırabilir. Bütün gücüyle bağırıyor, tepiniyor, hiçbir şeyden hoşlanmıyor, yay gibi geriliyor, beni her şekilde kavrıyor, çimdikliyor veya ısırıyor, her şeyin yanlış olduğunu gösteriyor. Kucağımda olmaz: ayakta, yatarak, üzerimde, dik tutarak, yürüyerek, zıplayarak, bırakarak, şarkı söyleyerek, sallayarak — hepsini denedim, hiçbiri olmaz, bağırıyor ve hepsi bu, hiçbir şey işe yaramıyor. Sonra güçsüzlükten bayılıyor. Ama bu bir saat gerçek bir kabus, tüylerim diken diken oluyor. Ve bebek uyurken bile uzun süre hıçkırıyor. Neden bazen gün normal, bazen çığlıklar içinde geçiyor, iki gün normal, sonra bütün gün her uyku saati böyle danslı geçebiliyor... 8 dişi çıktı, ağustos ve eylül başında aktif olarak büyüdüler. Diş etleri sakin görünüyor, karnı sakin, yumuşak... Bu kadar bağırmayı nasıl önleyeceğimi anlamıyorum... O anda onunla birlikte ağlamak istiyorum.