Kayınvalidem geçici olarak bize taşındı, ne kadar kalacağı belli değil - bir veya iki yıl. Beni çıld…

Kayınvalidem geçici olarak bize taşındı, ne kadar kalacağı belli değil - bir veya iki yıl. Beni çıldırtıyor. Her şey yanlış, her şey eksik. Ben veya kızı aynı şeyi söylersek, tabii ki haklı olan kızı. Sürekli misafir davet ediyor. Şimdi tatilde ve kızını davet etti. (Asıl mesele şu ki, şu anda onun evinde yaşıyoruz, ama konu bu değil). Yaşadığı dairesini sattı ve burası onun evi diyerek bize taşındı. Kocam şu anda bir ev inşa ediyor ve Eylül ayında ondan ayrılmamız gerekecek çünkü evi bize bırakıyor. Bu yüzden kocamla sürekli kavga ediyoruz çünkü her şeyin kendi istediği gibi olmasını istiyor. Akşamları çocuklarla ve kocamla parka yürüyüşe çıksam bile, gözlerini devirip "Ev dağınık, sen ise gezmiyorsun" diyor. Oysa onun dağınıklık anlayışı, iki hafta önce yıkadığım kirli pencereler, ütülenmemiş perdeler veya çocukların çıkardığı ve antreye attığı kıyafetler. Çok sessizim, bir kere cevap veririm, ikincisinde susarım. Sonra her şeyi kocama anlatırım. Basitçe, sabah 8'de çocukları anaokuluna/okula bırakıyorum, gelip uzanıyorum, o ise uyumamam için gürültü yapmaya, yüksek sesle film izlemeye veya telefonla konuşmaya başlıyor. Ve ben yatarsam, "Vay canına" diyor. "Evde yapacak çok iş var, sen ise dinleniyorsun". Çok yoruldum... Kocam hep işte, ben ise hep onunla. Ona benden uzak durmasını nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum. Onun yüzünden çocuklarıma ve kocama patlamaya başladım.