Birkaç kez ilgimi çekmediği için katılmadım. Bir tanesine gitmek istemiştim ama olmadı. Ama bu sefer…

Birkaç kez ilgimi çekmediği için katılmadım. Bir tanesine gitmek istemiştim ama olmadı. Ama bu sefer gittim: girdik, masaya oturduk, kocamın müdürünün etrafını sardık, kahkahalar attık, tanıştık. Eşinin iş arkadaşı kadınlar yaklaştı (toplam altı kişiydiler - hepsi birlikte çalışıyorlar, kocamın kurumsal etkinliği): "Aman, seni farklı hayal etmiştik, üç çocuğun var sonuçta, tam tersine tombul sanmıştık." Onlara dedim ki: "Sizin de her birinizin üç çocuğu var, ne alaka? Sağlıklı kadın her zaman dolgundur (onlardan üçü)." Koca'ma döndüm: "Sanki akıl hastanesinde çalışıyorsun, ama beni durduramazsın, bir sonraki çıkışımı bekliyorum." Biri yaklaştı, müdürün eşi, muhasebeci: "Merhaba, ben Luba." "Merhaba, Nastya." "Sen işe ne zaman döneceksin, çocuğun 1.1 yaşında?" Ona cevap verdim: "Sana hesap vermek zorundayım, Luba?" "Hayır, sadece ben 1.3 yaşında herkesle birlikte döndüm." "Aferin sana Luba," dedim, ben de hiçbir yere dönmeyi düşünmüyordum. Biri sordu: "Senin gibi külotlu çorapları nereden bulabilirim ve koca neden giymene izin veriyor?" Bir başkası, ne iş yaptığını ve adını hatırlamıyorum. Dedim ki: "Aman, bilmiyorum, erkekleri sevmiyorum" (çocukların cinsiyeti hakkında). "Olur böyle şeyler, bazıları erkekleri sevmez, bazıları düşüncesiz ve aptaldır." "Senin çocukların var mı?" "Evet, iki oğlum var" 🫤. Kısacası, sonunda kocamın çalıştığı yerde bana bir iş teklif ettiler 😁. 5/2, 8:00-17:00 arası, maaş 140. Teşekkürler ama hayır. Ve dün kocamın müdürü sordu: "Uzaktan çalışmaya karşı mısın? 3-5 saat, 5/2 program, 70 maaşla." Dedim ki: "Hayır, ilgimi çekmiyor." Sonunda bana 100'e kadar çıkardı, ben de "Düşüneceğim..." dedim.