Avtomatik tarjima qilingan. Asl matnni ko‘rsatish
Bu ayolni qoralarmidingiz?
U o'g'lini juda erta tug'di, bolada serebral falajdan tashqari yana bir qancha tashxislar bor (aniqlarini bilmayman, yaqin aloqada emasmiz, bu shunchaki qo'shni). Er uydan chiqib ketgan, u yolg'iz tarbiyalaydi. Shaharda uni hamma biladi, chunki reabilitatsiya uchun tez-tez pul yig'adi. Ishga chiqa olmaydi (tushunganimdek, qarindoshlari ham yo'q), nogironlik nafaqasida yashaydi, lekin kvartirasi o'ziniki.
U bolani bolalar uyiga topshirishga qaror qildi. Uning aytishicha, asablari charchagan. Bola yuta olmaydi, reflekslari yo'q, yotadi va nafas oladi. Unga hech kim bilan bo'lishishga imkon bo'lmagan, qo'shni buvisiga aytgan, u esa hammaga tarqatgan, endi bizning pod'yezdagi buvilar har kuni kechqurun pod'yezd atrofida yig'ilib, uni yomon gapirishadi.
Bugun kechqurun uyga qaytayotganda, ular menga hujum qilishdi: «Siz bunga qanday qaraysiz? O'z farzandingizni qanday topshirish mumkin??». Men bunday vaziyatda odamni, sog'lom bolasi borligini hisobga olib, qoralay olmasligimni aytdim. Mening bolam o'zi yuradi, o'ziga o'zi xizmat qiladi, hozir men u bilan dam olayapman (u 5 yoshda, u ko'proq mustaqil), va umuman olganda, biz hukm qilishga haqli emasmiz.
Mana, u o'z kvartirasiga, nogironlik nafaqasiga ega va bunday qadamga bordi. Va bizda besh kundan beri ayollar shov-shuv. Erim aytishicha, o'sha ayolni pod'yezd yonida urishayotganini ko'rgan.
Siz bunga qanday qaraysiz? Shunchaki qiziq. Qoralaysizmi yoki kim qanday yashashidan qat'iy nazar, sizga ham baribirmi?
Вы бы осудили эту женщину?
Она родила сына очень преждевременно, у ребенка помимо ДЦП есть еще ряд диагнозов (точных не знаю, близко не общаемся, это просто соседка). Муж ушел за хлебом, она растит одну. В городе её знают все, так как часто открывает сборы на реабилитацию. На работу выйти она не может (как я поняла, с родней тоже туго), живет на пенсию по инвалидности, но квартира у неё своя.
Решилась она на такой шаг, чтобы сдать ребёнка в детский дом. Говорит, что уже нервы на пределе. Ребёнок даже не может глотать, рефлексов нет, лежит и дышит. Поделиться ей видимо не с кем было, она рассказала нашей соседке-бабушке, та всем распустила, теперь у нас весь подъезд бабок собирается каждый вечер около подъезда и поливают её говном.
Сегодня вечером я возвращалась домой и они атаковали меня: «А ты как к этому относишься? Как свою кровинку можно сдать??». Я ответила, что не могу судить человека в такой ситуации, при наличии здорового ребёнка. Мой сам ходит, сам себя обслуживает, на данный момент я с ним отдыхаю (ему 5 лет, он более самостоятельный), и вообще не нам судить.
Вот она типа имеет свою квартиру, пенсию по инвалидности и решилась на такой шаг. И уже дней 5 у нас бабский кипиш. Муж сказал, что видел как саму эту женщину отчитывали около подъезда.
Вы как к такому относитесь? Просто интересно. Осуждаете или тоже всё равно, кто как живет?
нет, не осудила бы.
Мы несколько лет с мужем и старшей дочерью волонтерили в детском доме интернате, в самом сложном корпусе-дети с тяжелейшими пороками развития… Ноль осуждения.Только обнять.
Не осудила бы. А бабок таких сплетниц не люблю…
Главное, чтобы этой женщине комфортно было.
Я бы не лезла не в своё дело
Есесна! еще пол года кости можно будет мыть...
Дак взяли бы себе тогда этого ребенка, раз такие умные))) на словах и на деле, вещи разные. Нет не осудила. Это лучшее что она может сделать, жизнь то проходит, она одна.