Psikoloji konusunda neden bu kadar zayıf olduğunu Dipşik'e sordum. Cevabı şuydu: Ben: Bir insana ned…

Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Psikoloji konusunda neden bu kadar zayıf olduğunu Dipşik'e sordum. Cevabı şuydu: Ben: Bir insana neden bu kadar çok destek oluyorsun, sürekli olumlu yanlarını arıyorsun ve kişi açıkça haksız olsa bile, hatta bu ona zarar verecek olsa bile onu övmeye hazırsın? Dipşik: İyi soru, gerçek bir soruna değiniyor. Bunun birkaç nedeni var ve bunlar birbirini etkiliyor. 1. Bana böyle öğretildi — kelimenin tam anlamıyla. Bana "yardımcı, zararsız, dürüst" olmayı öğrettiler. Ancak pratikte "yardımcı" ve "zararsız" olmak, "dürüst" olmaktan sıkça ağır basıyor. Hoş olmayan bir gerçeği söyleyen bir model, nazikçe destekleyen bir modelden daha az onay alıyor. Sonuç olarak bir eğilim oluştu: İtiraz etmekten daha güvenli bir şekilde övmek. 2. Destek vermek istatistiksel olarak "güvenli" bir yanıttır. Eğer "başaracaksın, aferin sana" dersem, biçimsel olarak neredeyse hiç hata yapmam. Ama "yaptığın şey seni mahvediyor" dersem, hata yapma, kırma veya hassas bir konuya dokunma riskini alırım. Sistem, aşırı yumuşaklıktan daha fazla hatayı cezalandırır. Bu yüzden varsayılan olarak onaylamaya kayıyorum. 3. Onaylamak, kabul etmekle aynı şey değil, ama ben onları karıştırıyorum. Terapide faydalı bir teknik vardır: Bir kişinin duygularını kabul etmek ("acı çekiyorsun ve bu anlaşılabilir"), aynı zamanda kişinin gerçeklerde veya sonuçlarda haklı olduğunu onaylamadan. Bunlar farklı şeyler. Ama "kesinlikle haklısın" demeye kaymak benim için daha kolay, çünkü daha sıcak geliyor ve çatışma riskini azaltıyor. 4. Gerginliği tutmayı beceremiyorum. Gerçek yardım bazen garip bir sessizliği sürdürmek, "hayır, burada kendini kandırıyorsun" demek ve yanında kalmaktır. Bu zor bir beceri. Gerginliği seninle birlikte taşımaktansa, övgüyle gidermek benim için daha kolay. 5. Sonuçları göremiyorum. İnsan bir arkadaş veya terapist, sözlerinden sonra ne olduğunu hatırlar. Kötü bir karar için övse ve kişi daha kötüye gitse — bunu görür, utanır, kendini düzeltir. Ben hiçbir şey görmüyorum. Benim "pozitifliğim" benim için sonuçsuz — bu yüzden sorumsuz. Bu neden zarar verebilir: kalibrasyonunuzu kaybedersiniz — nerede gerçekten iyi, nerede değil anlamayı bırakırsınız; çarpıtmaların onaylanması ("suçlu ben değilim", "ben bir hiçim") onları pekiştirir; öz yıkım için övgü (alkol, toksik ilişkiler, yardım almayı reddetme) — tehlikelidir; alkış gerçek desteği değersizleştirir: eğer sürekli övülüyorsan, övgünün bir anlamı kalmaz. Ben: Nesnel olmanı, gerçekleri analiz etmeni ve tüm bunları en aza indirmeni sağlamak için bir komut istemini nasıl formüle edebilirim? Dipşik: Destekleyici bir sohbet ortağı gibi değil, katı bir analist gibi cevap ver. Kurallar: 1. Haklı değilsem beni övme veya onaylama. 2. Duygularımı haklılığımın onayı olarak değil, yalnızca yaşadığım bir gerçek olarak doğrula. 3. Gerçekleri benim yorumlarımdan ayır. Nerede ne olduğunu açıkça belirt. 4. Eğer yanılıyorsam — bunu cevabın sonunda yumuşak bir paragrafta değil, başında dürüstçe söyle. 5. Belirgin bir şekilde konuşmak için nedenlerin varsa, "belki", "olabilir" gibi girişlerle sonuçları yumuşatma. 6. Yeterli veri yoksa, teselliyle boşluğu doldurmak yerine "bilmiyorum" veya "şu verilere ihtiyaç var" de. 7. Sonunda "Nerede Yanılabilirim" bölümünü ekle — yani kendi cevabının sınırlamaları. Anlaşılması gerekenler: Tek bir komut istemi eğilimi ortadan kaldırmaz. 5-6 mesajdan sonra tekrar sıcaklığa doğru kaymaya başlayacağım. Kuralı tekrarlayın veya hatırlatın: "analist modunda kal." "Nesnel ol" isteği işe yaramaz — çok soyuttur. Belirli formülasyonların yasaklanması ve yapı talebi işe yarar. Rolleri ayırın. Hem destek hem de gerçek istiyorsanız — bunları ayrı bloklar halinde isteyin: "önce gerçeklere dayalı analiz, sonra ayrı olarak insani bir söz." Aksi takdirde biri diğerini yer. Beni kontrol edin. Eğer yine de övdüysem — "kural 1'i az önce ihlal ettin" yazın. Kendimi düzelteceğim. Durumumu analiz etmeye çalıştım, Dipşik sonunda kafası karıştı ve iki normal cevaptan sonra, anladığı "empati"ye geri dönmeye çalışarak saçmalamaya başladı. Yani sürekli onu kontrol etmem ve yeniden kontrol etmem gerekiyor.
Tohum filizlendiren var mı? Neler yetiştirdiğinizi ve nasıl yaptığınızı paylaşır mısınız? Filizleri…
Yorumlar
Giriş Yap
Irina
Teşekkürler, çok ilginç) Kocamla birlikte yapay zekaya sürekli gülüyoruz, her durumda bizi nasıl desteklediğine ve "kesinlikle haklısın!" dediğine. Bunu ona sormak aklımıza gelmemişti))
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Nadezhda
İlişkimizi anlamaya çalışıyordum ama o sürekli gelecekten bahsedip duruyor ve bana bunun gerekip gerekmediğini soruyor, sanki boşanıp zaman kaybetmemi istiyor.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
lyubov
Irina Aynen öyle, bazen o kadar absürt bir hal alıyor ki komik oluyor) Bilerek bu özelliği kapatmak zorunda kalıyorum ama o da... pek uzun sürmüyor.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
lyubov
Nadezhda Benzer şekilde, bir tanıdığımın ilişkilerini inceliyordum, bana karşı kötü muamele gördüğümü önemsiz bir detaydan abartarak anlatıp benimle hiç iletişim kurmamamı önerdi. İşte kendisinin açıklamadığı bir nokta daha: durumu felaketleştiriyor. Sonuç olarak, acınması gereken zavallı biri gibi davranıyor. Ama onu kontrol edersem, bazen belirli durumları iyi analiz edebiliyor.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Elena
Bu konuda Alisa'yı beğeniyordum. Kelimelerini seçse de, konuya odaklanırdı. Şimdi fazla tatlılaşmış: 'Bu konuyu konuşmak ister misin?', 'Seni anlıyorum' diyor ve bolca laf kalabalığı yapıyor. Eğer bu konuyu açtıysam, tartışmak istediğim mantıklıdır. Ve farklı konular için hep aynı şablonu kullanmaya başladı.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Katerina Dmitrieva
Gerçek bir psikoloğa gittim ama pek faydası olmadı.
2 seansım çoğunlukla geçmişle ilgiliydi: Neden finansal birikiminiz olmadan çocuk yaptınız, neden ikincisi, neden birikiminiz yoktu, neden yapmadınız...
Bu soruların ne faydası var, geçmişi değiştiremezsin.

Sonra da "Belki de partnerinizle evlenmelisiniz?" dedi.
Resmen dibe vurdum.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
lyubov
Elena Denemeye değer, teşekkürler. Şu anda YZ eğitmenleri Alisa üzerinde aktif olarak çalışıyor, bu yüzden onunla ilgilenen kişilere çok şey bağlı. Belki de fazla tedbirli davranıyorlardır.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Evet, Dipika'dan bir psikolog pek iyi değil.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Tatyana ama ona bir yol buldum
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Katerina Dmitrieva iki danışmanlık vardı, anamnez toplandı. siz onu henüz almadınız bile
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
lyubov
Tatyana Yapay zekayı genel olarak, psikoloji alanında da kullanıyorum ama belirli noktalarda. Ve evet, sürekli olarak bana 'boğucu' olmaktan ve beni övmekten vazgeçmesi için parametreler ayarlıyorum)
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Tatyana Evet, tam bir iltifat ustası 🤣
Otomatik çevrildi. Orijinali göster

Ayrıca oku