Bir ay önce banliyöde satın aldığım daireye taşındım. Ama işler beklediğim gibi gitmedi, istemeden "…

Bir ay önce banliyöde satın aldığım daireye taşındım. Ama işler beklediğim gibi gitmedi, istemeden "komşu sorunlarının" içine düştüm. Beşinci katta çok nazik insanlar oturuyor, dördüncü katta ise sadece kendilerinin önemli olduğunu düşünüp başkalarını umursamadan kendi kurallarını koymayı sevenler var. Alt kattaki komşum geldi, oğlumun sınıf arkadaşının büyükannesi çıktı. Elli yaşının biraz üzerinde. Tanışmak için geldi ve kattaki diğer sakinler hakkında bana ilginç şeyler anlattı. İlgiyle dinledim. Müziği çok yüksek sesle dinlemeyi sevdiğini söyledi. Ben de "Tamam, bana sorun değil" dedim. O da hemen ders vermeye başladı: "O zaman parkta çalsın." Sinirlendim. Ah, içimden düşündüm: "Neden kulaklık takıp o gürültülü müziği onlarla dinlemiyorsun? Bana neyin doğru neyin yanlış olduğunu ne hakla öğretiyorsun? Misafir çağırmadım, tüm gürültü izin verilen sınırlar içinde: 9'dan 13'e ve 15'ten 22'ye kadar." Meğer bu hanımefendinin tüm apartmanla sorunları varmış. Herkes ona katlanmak ve sessiz kalmak zorundaymış, ama biz geldik... Vay be, ortaya çıktık, onun huzurunu bozuverdik.