Awtomatik terjime edildi. Asyl nusgany görkez
Aýdylýar welin, ähli gorkularymyz çagalykdan gelýär. Emma meniň ýagdaýymda başgaça boldy. Çagalykda men güýzgüleri we çybynlary, çekirtgeleri ýalaň aýak bilen tutýardym. Gowy, biz çekirtgeler hakda ýatlaýardyk, olar 94–98-nji ýyllarda hemmeleri gorkuzýardy, ýöne bu maňa az täsir edýärdi. Men diňe Sibirde olaryň ähli zady iýendigini, telewideniýede ekin ýokdugyny, göreşiň ýaramaz alnyp barylandygyny görýärdim... Ýöne takyk ýyly ýatlamaýaryn.
Men oýanýardym we jaýyň diwarlarynda birnäçe sanysy oturardy, belki bu meni hem täsir edipdir, ýogsam mör-möjeklerden gorky ýokdy. Diňe ýedi ýaşymda bir gije ejem meni özüniň ýany bilen alyp gaýtdy - garaňky aşhana, çyra ýakyp, sowadyň yzynda, ol ýerde gyzgyn bolan çybynlaryň gara massasy hereket edýärdi. Şeýlelik bilen men ilkinji gezek çybynlary gördüm we gygyranymy ýatlaýan. Görünýär, bu mör-möjek maňa özüniň ýeke-täk zäherli yzyny goýdy.
Bolýar, 20 ýaşa çenli men hiç kime gorkmazdym. 20-30 ýaş aralygynda mör-möjeklerden hiç biri maňa zyýan bermedi, ýöne fobiýa bir ýerde özi emele geldi ýa-da näme... Men gorkup başladym.
Indi men 37 ýaşymda we bejerişe taýyndygymy bildim we tropiki güýzgüleriň bagyna bilet satyn aldym. Bir ýarym minut!! Meniň batyrlygym şonça dowam etdi. Käbir owadanlaryň biri aýakkabylarymyň arasynda ýere gonanda we soň aýakkabynyň üstüne çykmaga başlanda, soň bolsa aýagyma süýnenini bilende... meniň wagytym durdy🤣 Birden aýan boldy welin, men indi gygyrjakdygymy))
Maňa bir ýigit/erkek kömek etdi. Ol: "Men ony alyp bilýärmiň?" diýip sorady.
Howa, men hakykatdanam dynç aldym, men: "Ýogsam men ýerimden gymyldap bilmerin. Ýa-da ony ezjek" diýdim. Ol maňa: "Men ony başga aýagyňyza goýsam bolýarmy?" diýdi. Men oňa: "Ilten alyp beriň, haýyş" diýdim.
Men gapydan çykdym. Gapydan çykyp, çagany yzynda galdyrdym, ol ol ýerde ýarym sagatlap galdy. Men bolsa durup, ýadyň nädip üýtgeşik işleýändigi hakda oýlandym. Bolýar, bu näme? Çagalykda bolsa men gorkmazdym.
Говорят, что все наши страхи родом из детства. Но в моем случае было иначе. В моем детстве я босиком ловила бабочек и стрекоз, кузнечиков. Ну, про саранчу мы помнили, что в 94–98 она пугала всех, но на меня это мало влияло. Просто помню, как в Сибири она жрала всё подряд, по ТВ показывали, что урожая нет, борьба шла плохо.. Хотя точно год не помню.
Помню, я просыпалась, и в квартире их на стенах сидело по несколько штук, может и это коснулось меня, а так страха перед насекомыми не было. Была только одна ночь в семь лет, когда мама с собой забрала — темная кухня, свет включишь и шевелящаяся, черная масса тараканов за холодильником, где им было тепло. Так я впервые увидела тараканов, и я помню орала. Видимо, это насекомое и оставило во мне свой единственный ядовитый след.
Ну до 20 лет я не боялась никого. С 20 до 30 меня из насекомых никто не обижал, но фобия как-то самообразовалась или что.. Я стала бояться.
Сейчас мне 37 и я решила, что готова к исцелению, и купила билет в сад тропических бабочек. Полторы минуты!! Ровно столько длилась моя смелость. Когда одна из этих красавиц села на пол между моих ботинок, а потом начала взбираться на обувь, а далее я понимала, что ползет к моей ноге... мое время остановилось🤣 Сразу понятно было, что сейчас просто за-кри-чу))
Меня спас парень/мужчина. Спросил: «Можно я её заберу?»
Да, я реально выдохнула, я сказала: «Иначе я не смогу сдвинуться с места. Или просто раздавлю её». Он мне- «Давайте я вам на другую ногу её посажу?». Я ему- «Заберите, пожалуйста, совсем».
Я вышла за дверь. За дверями оставила ребенка, который провел там еще полчаса. А я стояла и думала: как же странно работает память. Ну, что за фигня. В детстве ведь не боялась.