Başlangıçta, kocamın kırıklarının (bir trafik kazası sonrası, bu konuda daha önce yazmıştım) o kadar…

Başlangıçta, kocamın kırıklarının (bir trafik kazası sonrası, bu konuda daha önce yazmıştım) o kadar ustaca sabitlendiğine ve doğru şekilde iyileşeceğine dair demir gibi bir inancım vardı. Ama öyle değilmiş... Yarın, 21 Ekim'de, gece 11'den sonra (Moskova saatiyle) tekrar ameliyat olacak. Yine İlizorov merkezinde. Sonuçta bu demir aparatı dışarıdan takacaklar ve çivileri/bağlantıları içeriden çıkaracaklar. İçerideki çiviler arasındaki boşluğun fazla yapıldığı, bu yüzden kemiklerin (kırık parçalarının) iyileşemediği ortaya çıktı: o kadar kemik dokusu oluşamazdı. Yanlış bir kemik nasırı ve ayak bileği kontraktürü oluşmaya başlamış, ayak bükülmüyordu. Üstelik bu durum neredeyse "son anda" ortaya çıktı: kocam, onu hastaneden çıkarmaya çalışan tüm doktor kuruluna bağırdı ("zaten yan yan da olsa yürüyorsunuz.." diyorlardı), çeşitli gerçek cezalarla tehdit etti - ve ancak o zaman İlizorov'a danışmaya gönderildi. Eylül sonunda. Oradaki doktor, daha ağustosta ameliyat olması gerektiğini söyledi - neredeyse geç kalıyorlardı. Ve sonra her iki haftada bir "vidalari sıkmak" için kocanın gitmesi gerekecek, tam da bir sorun olduğunu görmeyen ve İlizorov merkezine danışmaya göndermesi gereken doktorlara. Eğer kocam sürece kendisi dahil olmasaydı ve sürekli yapay zekayla danışmasaydı - bunun nereye varacağını bilmiyorum. İşte, yarın 21 Ekim'de ameliyatı var. Yine spinal anestezi. Doktor, "kas iltihabı gibi bir durumda bir terslik olursa - iki haftadan fazla kalırız.." dedi. Adli süreçlere gelince. Hastaneye yatırılmadan hemen önce medeni mahkemede bir duruşma vardı. Hakim, yanlış bilirkişilik raporu hazırlayan o bilirkişiyi çok ustaca savunmadan çıkardı (davası için ihtiyacı olanlar bana özelden yazsın, nasıl yapıldığını anlatırım.., keşke bize de daha önce biri anlatsaydı..). Anlaşılması için iki nokta vardı: hakim ve bilirkişi şahsen tanışıyorlardı, ancak yasayı ihlal edip açıkça kendini riske atmak istemedi. Sonuç: dava ceza mahkemesine devredildi. Orada ise savcıların ne kadar dürüst olacağı şu an belli değil. Büyük paralarla yeni bir bilirkişilik raporundan kaçınılmaz görünüyor. Ve evet, mağdurun (her durumda!) kendisinin savcıya görünmesi gereken süreler var. Kocamın yerine belgeleri bile götüremiyorum, orada şahsen bulunması ve pasaportu gerekiyor. Neyse, bu macera devam ediyor. Ben de çok yoruldum. Durum böyle... P. S. Ah, şimdi akustik gitarıma ne kadar ihtiyacım var ve şu an onu alamıyorum...