ADHD için ilaçlara karşıyım. Nedenini şimdi açıklamaya çalışacağım. Umarım anlarsınız! Başlangıçta k…

Otomatik çevrildi. Orijinali göster
ADHD için ilaçlara karşıyım. Nedenini şimdi açıklamaya çalışacağım. Umarım anlarsınız! Başlangıçta kendimi tamamen normal sanıyordum, sonra toplum baskısıyla şüpheye düştüm, ama şimdi eminim! Ben iyiyim! Ve bu, haplarla düzeltilmesi gereken bir 'bozukluk' değil. Bu bir kusur değil, sinir sisteminin farklı bir ayarı. Bir zamanlar avantaj olan ilkel bir hayatta kalma mekanizması, evet, tam olarak bir avantaj. Ve bunu ilaçlarla 'bastırmak' istemiyorum, çünkü inanıyorum ve biliyorum: bu durumu kendi başımıza telafi etmeyi öğrenebiliriz. Bu ilkel bir hayatta kalma mekanizması. Ve bilim de bana katılıyor gibi görünüyor. Geçenlerde tüm bunları açıklayan bilimsel bir kavrama rastladım. 'Evrimsel uyumsuzluk' deniyor. Duydunuz mu? Duymadıysanız anlatayım. Basitçe söylemek gerekirse: beynimiz, günümüzden çok farklı niteliklerin değerli olduğu koşullarda şekillendi. Ve ADHD dediğimiz şey, bir zamanlar bir avantajdı. Bunu doğrulayan üç teori var. Evet, bunlar teori, kanıtlanmış bir gerçek değil, ama benim anlamam için yeterli! 1. 'Tepki Hazırlığı' (Response-Readiness) Teorisi. Zorlu hayatta kalma koşullarında (hani, mamutlar ve kılıç dişli kaplanlar olduğunda), 'derin düşünürler' değil, hiperaktivite (hızla bölgeyi keşfetme), dürtüsellik (tereddüt etmeden hareket etme) ve dikkatsizlik (tehlike için çevreyi tarama) sahibi insanlar avantajlıydı. Yani beynimiz, oturup kalmaya değil, hızlı tepki vermeye odaklanmıştı. 2. 'Avcı-Çiftçi' (Hunter-Farmer) Teorisi. ADHD özellikleri, avcıların mirası olarak görülüyor. Stratejilerini hızla değiştirmeleri, çevredeki en ufak değişiklikleri fark etmeleri, anında hareket etmeleri gerekiyordu. Çiftçiler ise sabır ve planlama gerektiriyordu. Bizler, çiftçi dünyasına düşmüş avcıların torunlarıyız. Hâlâ bir çukura 'uçuşumu' ve arabanın iki metreden takla atmaması için ne kadar ustaca davrandığımı hatırlıyorum. Anında zihnimde matematiksel, geometrik, fiziksel formülleri hesapladım ve doğru eylemlerle tepki verdim. 3. 'Savaşçı' (Fighter) Teorisi. Agresiflik ve dürtüsellik, çatışmalarda avantaj sağlayabilirdi. Hızlı tepki vermek, düşünmeden ilk darbeyi indirmek hayat kurtarırdı. Neden stres altındayken 'toparlanıyorum', sakinken 'patlıyorum'? İşte en ilginç kısım burası. Bilimde buna 'hızlı yaşam stratejisi' deniyor. Vücudun kronik tehdit koşullarında kısa, yoğun bir yaşama ayarlanmasıdır (bu konuda, yetiştirilme ortamı olarak ayrı bir yazı yazılabilir). Ve bu bir metafor değil, gerçek bir adaptasyon. Ortam tehlikeli algılandığında, vücut artan uyanıklık, hızlandırılmış metabolizma (15 yıldır kilom sabit, günde 3000-5000 kalori yiyorum) ve risk alma isteği için 'ayarlanır'. Ve o zaman öfke patlamaları ve dürtüsellik bir arıza değil, acil durum sistemidir. Bir tehdit ortaya çıktığında anında etkinleşmelidir. Bu 'tehdit' dökülen su veya etrafa saçılmış eşyalar olsa bile. Beyin, tükenmişlik nedeniyle ölçeği ayırt edemez; tehdidin kendisine tepki verir. Ve sakin bir ortamdaki 'isyan', madalyonun diğer yüzüdür. Modern dünya, istikrarı, ofisleri ve okullarıyla (burayı cehennemin bir şubesi olarak okuyun) 'yavaş' bir strateji gerektirir: oturup kalma, planlama ve dürtüleri bastırma. Ve 'hızlı' modda ayarlanmış beynimiz (yani biz böyle doğduk), alışık olduğu uyarı seviyesini alamaz. Bu da, dış talepler iç ritimle uyuşmadığında 'bozuk program' hissi yaratır. Sonuç olarak direnç ve sabotaj. Peki, bununla nasıl yaşanır? Haplar olmadan. Gerçekten yaşamak mı? Sadece sizin için değil, etrafınızdaki insanlar için de keyifli bir yaşam mı? Atmosksetin gibi ilaçları kullanmanın tek doğru yol olduğunu düşünmüyorum. Bu durumu kendi başımıza telafi etmeyi öğrenebileceğimizi düşünüyorum. Ve bunun için gerekenler şunlar: 1. Enerji boşalımı sağlamak - yasal stres. Beynimiz yoğunluk istiyor. Dopamin, adrenalin, sınırda yaşama hissi istiyor. Ve bunu güvenli bir şekilde sağlamazsak, öfke patlamalarında, sabotajda, kaosta bulur. Bu yüzden ekstrem spor veya herhangi bir yoğun fiziksel aktivite gerekir. İmkanım olduğunda, bisiklet pedallarını durmadan 8 saat çevirirdim. Şu an haftalarca koltukta yatan ben. Bu sadece spor değil. Aksi takdirde kontrolden çıkacak o enerjiyi harcamanın bir yolu. Hiperaktif çocuklara 'Enerjini harcaman lazım' denir ve bu doğrudur. Bu enerjinin yıkıma değil, doğru yöne akması için spora ihtiyaçları var. 2. Net bir rutin - sinir sistemini sakinleştirmek için. Ancak sadece spor yeterli değil. Sadece boşaltım yapıp istikrar sağlamazsak, sistem aşırı ısınır. Bu yüzden net bir rutin gerekir: beslenme, uyku, dinlenme. Bu sıkıcı değil. Sinir sistemini sürekli aşırı gerilimden alıkoyan bir çıpadır. Bir Pavlov köpeği gibi alarmla yaşadığımda, mutluluğumun sınırı yoktu! Ve en önemlisi - sirkadiyen ritimlerinize göre yaşamak. 'Toplumun' programına göre değil, vücudun gerçekten ihtiyaç duyduğunda yemek. Rutin, 'kendine zorbalık' değil. Kendi ritmine saygıdır. 3. Değişim: yoğunluk + iyileşme. En önemlisi sürekli stres içinde yaşamamak. Bu tükenmişliğe giden bir yoldur. Değişim gerekir: yoğunluk dönemi (spor, zorlu görevler, 'meydan okuma') 👉 iyileşme dönemi (uyku, dinlenme, hobiler, kitaplar). Ve o zaman sistem aşırı ısınmaz. Bu, beyin için aralıklı bir antrenman gibidir: kısa yoğunluk patlamaları, ardından iyileşme. Ve o zaman tamamen yanmazsınız, kendi ritminizde yaşarsınız. Peki ya ben? Başkalarının ritimlerine uyum sağlamaya çalışıyorum, şimdi patronum poposunu havaya dikmiş emen küçük tatlı bir şey🤣 İmkansız, tamamen normal olmak imkansız, sanki kendinize hiç ait değilmişsiniz gibi. Ama, ağlamıyoruz, bu geçici! Şimdi - bizler, sizler, sevgili kızlar hakkında. Biz kırılmadık. Bizler Amazon savaşçılarıyız. Her şey yıkılırken toparlanabilenleriz. İnsanları içtenlikle hissedenleriz. Başkalarının kırıldığı yükler altında ezilmeyenleriz. Ve bu yüzden yanımızda uygun bir erkek olmalı. Hiçbir şekilde gücümüzden az değil - kendi içimizde hissettiğimiz güç. Büyük streslerle başa çıkma gücü. Ve onun gücü bizi ezmek değil. Güven, korunma ve güvenlik hissi vermesinde yatmaktır, uygun olduğu yerlerde. Yani evde, aile içinde. Çünkü bunu hissetmediğimizde - evde bu güvenlik olmadığında - sık sık patlarız. 'Histerik' olduğumuz için değil. Beynimiz şu sinyali almadığı için: 'güvendesin, rahatlayabilirsin'. Bizimle rekabet edecek bir erkeğe ihtiyacımız yok. Bizim sessiz limanımız olacak bir erkeğe ihtiyacımız var. 'Yanındayım. Korkma, halledeceğim (Olesya, merhaba😍), Ben tutuyorum. Derin bir nefes alabilirsin' diyecek birine. Ve o zaman Amazon savaşçısı kanatlarını toplar ve her an savaşmaya hazır olmak zorunda olmayan bir kadına dönüşür. Ne demek istiyorum. ADHD bir kusur değildir. Bu, bir zamanlar kurtarıcı olan farklı bir ayardır. Sorun ayarın kendisinde değil, dünyanın evrimsel mekanizmamızdan daha hızlı değişmesinde. Şimdi avcılar olarak çiftçi dünyasında yaşamaya çalışıyoruz. Bilimsel gerçek, kadınların %30-50'si erkeklerle eşit avlanıyordu! Ancak adapte olabiliriz. Kendimizi haplarla bastırarak değil, doğamıza uygun bir ortam yaratarak: enerji boşalımı, net rutin, yoğunluk ve iyileşmenin değişimi. Ve o zaman kendimizle savaşmak yerine kendi ritmimizde yaşarız. Ve bu zayıflık değil, güçtür!
Tanı listesiyle ilgili gönderiyi okuyan oldu mu? Şimdi orada yazılan her şeyi unutalım!🤣 Bu listeni…
Yorumlar
Tatyana
enjeksiyonların nedenleri var.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tuti
Zaten hasta değil, neden? Ve tüm bunlara rağmen, tüm araçlara sahipken neden uyarlamıyorsun? 🤔
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Soruyu tekrar soracağım: Sorularınla ne kanıtlamaya çalışıyorsun? Nasıl bir cevap beklediğini sormuyorum, tam olarak ne kanıtlamaya çalıştığını soruyorum. Dürüstçe cevap ver. Korteksin hakkında cevap verdim, bir sebebi var ve bu DEHB değil.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
nika
bu gönderiler için çok teşekkürler, gerçekten minnettarım
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Ruzanna
Ann, affedersin (senli konuşmamda bir sakınca yok, değil mi?) - yazılarını kendin mi yazıyorsun yoksa "sesli mi kaydediyorsun"?
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Ruzanna Aman Tanrım, gönderi oluşturma şemamı anlatsam çıldırırsın. Önce tüm bilgileri okuyorum, bir şeyler kopyalıyorum (gönderilerde belli oluyor), sonra not defterime topluyorum, ardından metindeki hataları düzeltmesi için yapay zekaya gönderiyorum ama bazen o da hata yapıyor 🤣
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
nika daha fazlası olacak ama bu kadar ilginç olmayacaklar 😄
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Suhareva Olga
Yanınızdaki erkek konusunda haklısınız. İlk eşim tam bir DEHB'li ve narsistti. Onunla sürekli stresliydim, enerjisizdim, hep endişeliydim, bir yerlerim hep ağrırdı. Tam bir istikrarsızlık ve kaos. Ve kendimi kusurlu hissediyordum, çünkü onunla eşit çalışmak, çocuğa ve ev işlerine tam olarak bakmak istemiyordum.

İkinci erkeğimde ise, sadece kalbimle değil, aklımla da seçtiğimde, hikaye tamamen değişti. O yanımdayken, sanki gerçekten kadın olmak istiyorum: elbiseler, akış, fikirler, geziler - her şey ilginç ve her şeyi yapmak istiyorum. Çünkü o benim temel güvenlik ihtiyacımı karşılıyor.
Bu yüzden evet.
Dengesiz kadınların dengeli erkeklere ihtiyacı vardır.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Nastya
Ruzanna Benim de birkaç gönderi önce aynı sorum vardı😅
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Yuliya
Kızım için ilaç kullanımına ben de uzun süre direndim. Ama bir kez ilacın etkisini görünce onsuz yapmak zorlaşıyor, hayatı bu dünyada onun için çok daha kolaylaşıyor, ama sanırım bu durumu atlatacak ve her zaman ilaç kullanmayacak.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
bu sendromun ana fikrini değil, motivasyonlarını anlamıyorsun. bir kere ve herkes için düzeltilemez. ya yaparsın ve semptom telafi edilir ya da yapmazsın ve geri döner. her zaman geri dönebilirsin. bu bir, ve eğer bir zamanlar bir şeyler yaptıysan ve semptom tamamen ortadan kalktıysa - bu DEHB değil
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tuti
Bu yüzden hiç
bir şey yapmamaya mı karar verdin? Evet, anlamıyorum, benim çocuğumda DEHB yok 🤦
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
çünkü DEHB tedavi edilebilecek bir hastalık değildir
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tuti
Onu düzelttiğimi sana bir yerde yazmış mıydım?🤣 Bugüne kadar onunla çalışıyorum, böylece hayatı daha kolay olur. Bu benim görevim ve senin de görevin bu arada.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Yuliya yani ilaçların değil, onlarsız da iyi yaşamayı bilmenin önemli olduğunu yazıyorum
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
natalya
Modern çocuklar için de aynısını söyleyebilirim. Örneğin, aynı anda hem telefona bakıp hem de tabletiyle oynamak, toplumun gelişiminin bir özelliğidir. Şu anda üzerimize yağan bilgi akışıyla ancak DEHB beyni başa çıkabilir 😅😉
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Ruzanna Ah, evet, bazen kendime notlar alıyorum.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
natalya hepimizin güçlü yanları var)
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Yuliya
Yuliya Yetişkinler için evet, ama çocuklar için zor, tabii ki. Her şey duruma bağlı, benim kızımın şu anda onlarla olması onlarsız olmasından çok daha kolay. Keşke daha önce başlamasaydım.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tuti
«Anlamıyorsun, sende yok» gibi laflara girmeyelim mi? Bu, onkoloğun kanser olmadığı ya da erkek jinekoloğun vajinasının olmadığı gibi bir şey. Bütün nörologların ve psikiyatrların DEHB'li olduğunu mu sanıyorsun? Peki ya nöropsikologlar? Bu sendromla başa çıkmaya yardım etmek için kendinde olması gerekmez.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Benim görevim hayatta kalmak, çocukların temel ihtiyaçlarını karşılamak, onlarla bir tavuk gibi yumurtasıyla koşturmak değil. Eğer ikinci kez felç geçirirsem bundan pek bir fayda sağlamam.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Ruzanna
Ruzanna Anlaşıldı, kabul edildi)))
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Yuliya onlarsız yaşamayı öğretin. aksi takdirde yetişkinlikte öyle bir çukura düşer ki, aman Tanrım. ilaçsız
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tuti
Anladım, yat...
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Mishel
DEHB ilacı baskılamaz :) Ayrıca, ilaçla birlikte enerji kaybolmaz, kişi her zaman canlı ve aktif olduğu gibi kalır.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Mishel doğanın kendisini bastırıyor.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Mishel
Mishel Bastırmıyor.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Mishel Mama değil, formül mama vermek istemiyorum, toplumun bana baskı yapmasını istemiyorum, sanki bir sorun varmış gibi.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Mishel tartışmayacağım
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tuti
Gatçina'dan Sanyok, çocukları için kalkar, yürür, gider, koşar. Kötü örnek
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Anladım, harikasın anne. Al bakalım eline bir kurabiye. Ben kötü bir anneyim, yatıp duracağım.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Ben uzanıyorum ve mucizevi bir şekilde çocuklarım tok, okula ve kurslara gidiyor, çamaşırlar yıkanmış durumda. İnanılmaz, değil mi?
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
bu sadece senin fikrin, benim hakkımdaki değil) 🤝
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tuti
Bunlar temel ihtiyaçlar, sana dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu olan ve yardım olarak nootropil alan çocuğundan bahsediyorum, Tanrım affetsin 🤦
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Mishel
Mishel Atomoksetin, norepinefrin geri alım inhibitörüdür. Motoru 'boğmaz', yakıt akışını ayarlar. Sonuç olarak kişi enerji kaybetmez, ancak onu kaotik dürtülere harcamayı bırakır ve nereye gitmesi gerekiyorsa oraya yönlendirebilir.

Bu nedenle, ilaçtan sonra kişi 'zombi' gibi olmak yerine daha sakin ve dikkatli olur. Yani doğayı bastırmaz, doğanın engelsiz çalışmasını sağlar.

İnsanlar atomoksetini sıklıkla gerçekten 'sersemleten' sakinleştiriciler veya antipsikotiklerle karıştırırlar. Atomoksetin bir psikostimülan veya sakinleştirici değildir. Bağımlılık yapmaz ve kişiyi devre dışı bırakmaz. Birikimli olarak çalışır ve görevi, kişiliği öldürmeden hiperaktivite ve dürtüsellik belirtilerini azaltmaktır.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Çocuklarım için endişelenmene gerek yok, burada hiç empati göremedim. Biliyorsun, ben gerçek niyetleri hemen anlarım. Kurabiye hala rafta.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tuti
Peki, empati görmediysen bu senin sorunun... ADHD'li birine yardım olarak sadece nootropik, temiz çorap ve köfte verilmesine dehşete düşüyorum. Ve bunu, özellikle okul çağındaki bir çocuğun bu sendromla yardımsız ne kadar zorlandığını bildiğim için hissediyorum.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Yoruldum artık sana aynı şeyleri söylemekten, onun için zor olup olmadığını ancak kendi başına deneyimleyerek anlayabilirsin. O da benim gibi, görüyorsun, durumunda sadece avantajlar görüyor.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
ve hayatın ağırlığı değil
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Lidiya
sinir sistemi çok zayıf
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Lidiya
Mishel Hangi ilaçlar?
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tuti
Pekala, sanırım burada vedalaşma zamanı geldi. Harika bir teorisyensin, keşke teorik bilgilerini pratiğe dökebilseydin. Sendromdan dolayı kötü hissetmen çok garip, ama oğlun için her şeyin yolunda olduğunu düşünüyorsun.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Sendromdan değil, bana bunu kanıtlamaya çalışan insanlardan dolayı kendimi kötü hissediyorum 🤣
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Mishel Maalesef, başarısız bir örnek.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Mishel
Mishel :)
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Mishel Yani demek istediğim, benim tatlım kimseyi incitmez, ancak karşılık verirse hariç.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Sizce neler çıkarılabilir? Üşenmem. Hem yapay zeka düzenler hem de hataları düzeltir.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Marina
Erkekler hakkındaki kısım çok hoşuma gitti. Bu, cinsiyetler arası ilişkiler hakkındaki gönderiye bir yanıt. Uzun zamandır düşünüyordum. Evet, bu dünyada temel güvenlik ihtiyacımız var. Bunu hissetmezsek, içimizdeki ayarlar bozulur ve vücut dış dünyadan kötülük bekleme moduna geçer. Bu arada, bu birçok şeyi açıklıyor. Panik ataklar ve diğer gençleşen teşhisler. Sürekli bir koşuşturmaca, huzur sadece rüyamızda. Anya, konuyu aydınlattığın için teşekkürler ❤️🙏
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tuti
Evet, benim yüzümden bir haftadır karanlıkta yatıyorsun 🤣
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana Shumeeva
Vaktim olsaydı, tavsiye verir ve muhtemelen bir şeyler düzeltirdim))
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana Shumeeva
Bence blog yazarlığına soyunmalı, "DEHB bir hastalık değil, evrimdir" diye bir grup kurmalısınız
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Mishel
Mishel DEHB'li insanlar da diğer insanlar gibi iyi veya "iyi olmayan" olabilirler. "İyi olanların" da "iyi olmayanlar" kadar yan etkileri vardır.
Ancak her ebeveynin bir seçimi vardır, herkes kendi hayatını yaşar. Baş ağrısına katlanan insanlar var. Bu her zaman böyle olmuştur.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Yuliya
Yuliya Ve onlarsız daha da kötü, özellikle okul zamanı kabul ediyoruz, yazın ara veriyoruz, okulda tüm bunlara dayanması, akran baskısı, ders yükü daha kolay, üstelik hormonal bir değişim var, normal olanlar bile zorlanıyor, o ise tamamen bunalıyor, hayır, bana anaokulundan 3. sınıfın ortasına kadar bunların hepsi yetti. Ve müdür odasında sosyal hizmet uzmanı, öğretmen, veliler, çocuklarla buluştuğumuzda, onun için bu travmatik durumları istemediğimi anladım. Sürekli ağlama krizleri ve histeriler hem ona hem de bana zor geliyor. 12 yaşından itibaren loblar olgunlaşmaya başlar ve artık kendi başına başa çıkmayı deneyebilirsin. Ben 12 yaşından sonra aniden büyüdüm. Sanırım beyni yeniden yapılanacak.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Yuliya Benim örneğim, utanma hissi olmadan bu tempoda yaşamanın benim için sorun olmadığını gösteriyor. Psikoterapi sayesinde bununla başa çıkmayı öğrendim.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Yuliya İlacı almaktan kastım bu değil, bahsettiğim ritüelleri uygulamak.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
lyubov
Marina Ve Maslow'un piramidine göre güvenlik, fizyolojik ihtiyaçlardan hemen sonra gelen temel ihtiyaçtır ve bu ihtiyaçlar kendi başlarına ölümcül olabilir. Peki neden stres, organizma tarafından yıkıcı davranışlar veya bağımlılıklardan daha tehlikeli kabul edilir? Çünkü şiddetli stres bir insanı anında öldürebilir.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Tatyana Shumeeva bu sıkıcı
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Marina Hamilelik konusuna değinmek istiyorum: Hamileyken, bebeğimizin gelecekteki nöroprofilinin temelini nasıl attığımızı.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Yuliya
Yuliya İlaçlara temkinli yaklaşsam da, tıbbi müdahale gerektiren durumlar olduğunu düşünüyorum. Karnımız veya başımız ağrıdığında acı çekmiyoruz, ilaç kullanıyoruz. Kaldı ki, insan ortalama 70-75 yıl yaşıyor. Neden acı çekelim ki? Hayatın daha erken bitmeyeceği ne malum? Sadece psikiyatri, sadece kendine güvenebileceğin bir alan değil. Şizofreni gibi durumlar da öyle.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Anladım) Zaman bulursanız haber verin, merak ederim.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Yuliya Yazdığım gibi, bunu bir teşhis olarak görmüyorum, bağlanması gereken kırık bir dal değil. Bu bir sinir sistemi türü.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
ve senden başkası da yeterince var🤣
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
kushner ekaterina
Yuliya Katılıyorum. Ben de uzun süre ailemi dinleyerek ve çocuğumu tüm özellikleriyle kabul ederek yaklaştım. Ama ergenlik dönemi geldiğinde, vücudundaki yük 100 kat arttı ve çocuk için dayanılmaz hale geldi. Kaygı, depresif bir ruh hali... Doktora gittik. Doktor, çok daha önce başvurmamız gerektiğini, şimdi daha zor olacağını söyledi. Ama terapiye başladıktan sadece bir ay sonra bile sonuçları görebiliyoruz. Çocuğum her şeye daha sakin yaklaşıyor, iyi uyuyor, kendine ve başkalarına karşı agresif değil. Eğer terapi almazsa, kişi bir uçuruma yuvarlanır ve yetişkinlikte acı çeker.
Yetişkin kendi kendine yardım edebilir, ama çocuk edemez.

Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Ekranın diğer tarafındaki insanlar beni rahatsız etmiyor, zaten bunun hakkında da yazdım, benim gerçek hayatta gerçek zorluklarım var.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Yuliya
Yuliya DEHB için bir çalışma ve dinlenme rejimi şarttır - bu temeldir. Bireysel özellikleri dikkate almak tercih edilir, ancak bu bizim, yakınlarımızın yapabileceği bir şeydir, toplumun değil.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
bu zorlukları ben hallederken
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tuti
Bir tür kısır döngü: kaynakların yetersiz olduğu için çözemeyeceğini yazıyorsun, ama şimdi çözebiliyorsun. Kısacası, diyalogda çıkmaz.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Marina
Marina Haydi canım benim)) Psikosomatik.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisi. Hepimizin aynı ihtiyaçları var.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tuti
Yani mama mama ve güle güle dışında piramidin tepesi de var, bunu sen de biliyorsun
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Tam da bahsettiğim bu.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tuti
Böyle konuşulur, yapılmaz ki, canım 🤣
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
sadece önemli ve gerekli olduğunu düşündüğüm kadarını yapıyorum
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tuti
Bu gönderide yazılanları yapıyor musun? Bebeğinin bir rutini var mı? Günlük ritüelleri var mı?
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Yuliya iyi bir örnek, teşekkürler.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Beslenme düzeni önemlidir, ancak programın özelliklerini göz önünde bulundurarak ideal değildir. Eskiden kahvaltısını tam olarak saat 9:00'da iki yıl boyunca yapardı ve liste bu şekilde devam ederdi…
Ama şimdi okul, dersler ve arkadaşlar yüzünden olmuyor.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tuti
Peki onun dengesi nasıl? Kaba motor becerileri ve propriosepsiyonu normal mi? Uykusu huzursuz mu?
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Yuliya
Yuliya Bu arada, dijital teknolojilerin olmadığı başka bir zaman diliminde yaşadınız. Bilgisayar çıktığında ona yapıştığınızı kendiniz yazdınız, telefon bağımlılığımız da var. Yani günümüz dünyasında DEHB'li biri için 'kolay dopaminlerle' başa çıkmak kesinlikle çok daha zor.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
zaten iyi, ama hayır, hala pinpon oynayamıyor (henüz oynayamıyor). 😆 ben hala öyleyim ama şikayetçi değilim.
At gibi uyuyorum. ayakta bile.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tuti
Tamam, voleybolu boşverelim. 🤣 Kaldırım kenarında uzun süre yürüyebilir mi? Takla atarken yana doğru düşmüyor mu? Sıkıca sarılmayı seviyor mu?
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Takla atıp başının üstüne düşmediği sürece sayılır mı? 😆 Gerçi yerde bunu yaptığında deli gibi bağırıyorum. Sarılmayı yeni sevmeye başladı, çocukken ona dokunulmasına hiç izin vermezdi.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tuti
İşte Ayıcık'ın kucaklamaları ona iyi geliyor, özellikle de aşırı hareketli olduğu dönemlerde ki bunlar zaten oluyor, nootropik varken 😁 Takla atmasına da eyvallah, yeter ki eşyalara çarpmadığı sürece🤣
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Yuliya
Yuliya Evet, günümüz dünyasının özelliklerini dikkate almalıyız. "Biz bunlarsız büyüdük ve gayet iyiyiz" diyenlerden değilim. Kaygı ve depresif bozukluklar zaten yaygın bir sorun.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Oleneva Marina
Yuliya Ne kullandığınızı söyler misiniz? Oğlumun aynı belirtileri için ben de nöroloğa görünmek istiyorum.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Yuliya Ve kendi başınla başa çıkman gerektiğini söylemek mi?
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Oleneva Marina
Yuliya Ne var ki bunda? Tüm koşullar sağlandı, ilaçları reddediyoruz. Şimdi ne yapmalıyız?
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Yuliya Ve tedavi gerektiren başka bir teşhis yok mu?
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Oleneva Marina
Yuliya Sadece alerjik astım. O da remisyona girdi.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Tatyana
Yuliya Deneyimimi ve telafiyi anlatacağım. Oğlumla birlikte bende %100 işe yarıyor. Belki de durumumuz diğerleri kadar şiddetli değildir ve ilaçsız yapabiliriz, sadece bazen fenibut gibi hafif bir takviye yardımcı olabilir.
Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Oleneva Marina
Yuliya Fenibuta karşı nedense temkinliyim. Bağımlılık yapmıyor mu? Biz de nootrop ve sakinleştirici kullandık, Pantogam ikinci sınıfta nöbeti iyi almıştı. DEHB tanısı yok, doktorlar sadece karakter yapısı böyle, çabuk sinirlenen, dürtüsel diyorlar. Ben de endişeliyim, oğlum da öyle. Sadece oğlum doğduktan sonra ben endişeli oldum, günde 5 kez *** yapmaya çalıştığında. Ama açıkça yardıma ihtiyacı var, öğretmen bile fark etti (
Otomatik çevrildi. Orijinali göster

Ayrıca oku