Uykum o kadar hafif ki, sessizliğin bile parmak uçlarında süzülerek odaya girdiğini hissettiğimde uy…

Otomatik çevrildi. Orijinali göster
Uykum o kadar hafif ki, sessizliğin bile parmak uçlarında süzülerek odaya girdiğini hissettiğimde uyanıyorum. O gece ise aklımda tek bir düşünce vardı: «Acil valerian ve bol bol!» 😅 Bizim sabah ritüelimiz var: oğlum sabaha doğru gelir ve ayak ucumda uyur, sanki bir köpek ve kedi karışımı gibi orada kıvrılır. Onu kaç kere özenle yastığa taşıdım - nafile: sabaha kadar yine olması gereken yerde, sanki yerleşik bir navigasyon sistemi sadece ayaklarını yönlendiriyor gibi. Bir keresinde resmen akrobatik bir gösteri yaptı. Düşüp tüm ağırlığıyla şifonyere yaslandı, ama şifonyerin çekmeceleri dokununca açılıyor! Karanlıkta uyanıyorum, bir gürültü duyuyorum ve aklımdaki tek soru şu: Bu ses nereden geliyor?! 😵 Tüm çekmeceleri kapattım ve onu çıkardım. Ve sonra tam bir korku filmi sahnesi. Vasilisa benimle, düşmesin diye kenarda bir korumalık var. Ve aniden öyle bir gürültü oluyor ki, hayaletlerin bile kalbi yerinden fırlardı. Kalkıyorum, Vasilisa sakince uyuyor, ama şifonyerin tüm çekmeceleri misafirperverce ardına kadar açık. Ayakta durmuş, kendi kendime mırıldanıyorum (muhtemelen dua ve küfür karışımı bir şeyler), çekmeceleri kapatıyorum… ama içeride kimse yok! 😱 Kocam daha sonra anlattı: gürültüyle uyanmış, ben karanlıkta oturmuş, bir şeyler mırıldanıyor, çekmeceler açık, tam bir doğaüstü gerilim filmi sahnesi. O kadar korkmuş ki, hiçbir şey sormamaya karar vermiş, belki de şimdi havada süzülmeye başlayacaktım. 🤣 Meğerse, bu gece şifonyerden atlama şovu yapan dahiyane kedilerimizmiş. Kim bilebilirdi ki! 😂
Siz de böyle mi yaşadınız? Önce kalp çarpıntısı başladı, sanki duruyor ve nefesim kesiliyordu. Sonra… Ne olduğunu anlamıyorum. İdrar yolu enfeksiyonu için antibiyotik içmeye başladım ve hemen boğazım ağ…
Yorumlar

Ayrıca oku