Sanırım bugün onun hakkında birkaç gönderi olacak, hayatıma bu kadar dikkatsizce geri döndüğüne göre…

Sanırım bugün onun hakkında birkaç gönderi olacak, hayatıma bu kadar dikkatsizce geri döndüğüne göre. Genellikle, bir gelinin kayınvalidesine bakış açısının önyargılı olduğu söylenir, bu yüzden onun hayatı hakkında biraz konuşacağım - benimle ilgili olmayan kısımları değil, ama gerçekte kim olduğunu anlamanıza yardımcı olacak. Altmış yaşından sonra kişisel hayatı çiçeklendi, bu garip gelebilir: bu sırada zaten Britanya'da yaşıyordu ve ilk yerel sevgilisini de burada buldu. Başlangıçta her şey yolunda gitti, tanıştıktan sonra birlikte yaşamaya karar verdiler. Ama birkaç yıl sonra fiziksel şiddet nedeniyle polise gitti ve zor durumdaki kadınlar için bir sığınma evine "saklandı". Sistem işliyor: ona yaklaşması yasaklandı, barınma evinde yaşıyor ve yakında devlet tarafından tahsis edilmiş bir konut aldı (bu, devletten uzun süreli bir kiralamadır, normalden kat kat daha az ödeme yapmanız gerekir). Kaderin böyle bir dönüşüyle nasıl başa çıktığına, cesaretine hayran kalmamak elde değil... tek bir nüans olmasaydı: polisin yasağına rağmen, eşyalarını yeni eve taşımasına hala yardım edebileceği için, kendi isteğiyle ve gönüllü olarak onunla tekrar buluştu. Ne kadar da bir bukalemun: zeki İngiliz beyefendisinden, el kaldıran içki içen bir canavara dönüştü, ama kayınvalidemin işine geldiğinde tekrar beyefendi olabildi. Neyse, diyelim ki abartıyorum, sadece yıldızlar böyle denk geldi... Zamanla yeni bir "erkek arkadaşı" oldu (elbette o da İngiliz): tanıştılar ve o, eğer olursa, o devlet konut hakkını kaybederek onun yanına taşındı. Onu birkaç kez gördüm: çok sessiz ve hoş bir adam, o da "o zamanlardan" bir beyefendi. Birkaç yıl geçer ve... şaşıracaksınız ama yeni bir devlet konutu almak için tekrar bir sığınma evine taşınıyor. Görünüşe göre yine bir istismarcıya denk gelmiş, kim bilebilirdi ki... Belki de sadece alaycı biri, kayınvalidemin devlet dairesini tam da bu yolla almayı daha uygun bulduğunu düşünebilirdi. Çünkü eğer sadece sıkıldığı erkeklerden ayrılsaydı, tam fiyatına ev kiralamak ve devlet konutu için sıraya girmek zorunda kalırdı (bu arada, öncelik kendi evini kiralayanlarda değil, sığınma evleri sakinlerini "yerleştirmeyi" çok daha istekli yapıyor)). Kötü kaderin kayınvalidemi takip ettiğini anladığımda, sorunun daha basit olabileceğini düşündüm: ikinci erkek arkadaşı da genç değil, sağlığı açıkça kötüleşiyor ve kimse bakıcı olmak istemez (kayınvalidem, benim gibi, yıllarca insanlara bakma alanında çalıştı)). Görünüşe göre, yaşa bağlı değişiklikler gerçekten başlamıştı. Bu yüzden hayatında tekrar istismar ortaya çıktı ve yeni yerinde gayet iyi yerleşti). İşte böyle insanları sevmiyorum, bana ne kadar yakın olduklarına bakmaksızın.