Ödev yüzünden uzun zamandır böyle sahneler yaşamamıştık, ama dün tam bir felaketti. Nöropsikolog zam…

Ödev yüzünden uzun zamandır böyle sahneler yaşamamıştık, ama dün tam bir felaketti. Nöropsikolog zamanlı bir görev verdi: iki dakika içinde ne kadar şekil çizebilirse çizecekti. Üç sıra var - oval, üçgen ve yamuk. Dört şekli bile bitiremedi, hemen ağlamaya başladı, sonra tam bir kriz geçirdi. Onu sakinleştiremedik ve bunun normal olduğunu, işi bitiremediğini, önemli olanın sonucu görmesi olduğunu anlatamadık. Üstelik ikinci sırada daha karmaşık çizimler var, artı işaretleri ve yıldızlar, ve kendisi hiç çizim yapmayı bilmiyor. Bütün bunların nereye varacağını hayal etmekten korkuyorum. Ona bu konuda yazdım tabii, belki ödevi zamansız yapmayı yeniden gözden geçirir. Onunla oynamak da kolay değil. Kaybettiğini gördüğünde hile yapmaya başlıyor, kartları karıştırarak oyunu bozuyor ya da sadece ağlayarak tepki gösteriyor. Dürüst olmak gerekirse, okulda nasıl olacağını gerçekten merak ediyorum, çünkü orada da sınavlar var: zamanında bitiremezsen, yaptığını teslim edersin. Çocuğa kaybetmeyi de bilmesi gerektiğini nasıl anlatabilirim? Altı yıldır bunu başaramadım.