Bunu yaşayan var mı aramızda? Meraktan değil, rahatlamak için soruyorum - bu gerçekten bitecek mi?

Yaptım. Annemin ve akranlarımın söylediği hakaretleri jiletle kazıdım. Yaşadığım yerden ayrıldığımda daha iyi hissettim. Sadece 50 km uzakta olsa da, toksik ortam ortadan kalktı ve daha iyi oldu.

Herkes için farklıdır

bu her zaman kendini rahatlatmak için değil, daha çok kendini hırpalamak içindir.

Elena Peki bu, acıyla psikolojik olarak başa çıkmana yardımcı oldu mu?

Başım geldi… Her şey 11 yaşındayken, bir arkadaşımın evine gittiğimde ve beni maket bıçağıyla karşıladığında büyük bir aptallıkla başladı.

Sonra 12 yaşında kendim başladım. Sadece saldırganlıkla ve duygularla başa çıkmak daha kolaydı. Ve 5 yıl boyunca neredeyse haftada bir bunu yapıyordum… Sadece kocam beni bundan kurtarabildi. Hemen karşı çıktı… Kaç jilet tuvalete fırlatıldı. Eşimle ilişkimde de bir iki kez, tek seferlik geri döndüm. Hala stres altındayken kendimi bazen tırmalamak, çimdiklemek veya kendime vurmak gibi korkunç düşüncelerle yakalıyorum...

Yulichka Sidorik Bunu başka bir şeyle değiştirmeyi denediniz mi? Bir psikologla görüştünüz mü?

Yulichka Sidorik Denemiştim, defalarca hem de. Ama bu, kendi başınıza kurtulması zor bir bağımlılık. İşten sonra alkolden kurtulmak bundan daha kolaydı benim için. Zamanla bu, bir nevi rutin, ritüel gibi bir şey oldu, onsuz idare etmek zorlaştı. Bunu ancak bir ilişkiyle değiştirebildim, diyebilirim. Gelecekteki kocama delicesine aşık oldum ve onu hiç kaybetmek istemedim. Ama yine de bırakmak çok zordu, yine de başladım. Aileden, arkadaşlardan vb. kişilerden anlaşılır sebeplerle taze kesikleri/morlukları saklayabilirsiniz, ama düzenli cinsel hayatınız olan biriyle — hayır.

Bir psikologla çalıştım. Her şey okul psikoloğuyla başladı, ama orada asıl sebep farklıydı, kendine zarar verme konusuna yüzeysel değiniyorlardı ve 'kendini kesmiyor musun' sorularına 'kesmiyorum' diye cevap vermek kolaydı ve hepsi buydu. Sonra okul psikoloğu beni muayene için bir akıl hastanesine yönlendirdi. Orada birkaç kez bir psikologla görüştüm, sonra hemen bir psikiyatriste yönlendirildim ve antidepresan verdiler (ama orada başka sebepler vardı). O dönemde bırakıp bırakmadığımı hatırlamıyorum bile, hafızamdan büyük ölçüde silindi. Ve sonra özel psikologlara da gittim.

Çoğunlukla 14 ila 17 yaşlarımda annem bununla mücadele etti. Jiletleri attı, dikkatimi dağıtmaya çalıştı, bu yüzden tartıştık vb.

Bu soruyu daha önce buraya sormuştum. Sonra insanların dövme, piercing veya başka bir şey yaptığını anladım.

Elena Ruhsal acıdan fiziksel acıya odaklanırsın. Yani evet, sonra deniz suyu havuzuna da gittim. Kimsenin fark etmemesi şaşırtıcıydı.

Yulichka Sidorik Yani, bir psikologla psikoterapi almadınız mı?

Yulichka Sidorik Pek değil, sadece kısa süreli.