Günümüz çocukları neden öğrenmeyi bilmiyor, bekleyemiyor ve can sıkıntısına bu kadar zor dayanıyor?…

Günümüz çocukları neden öğrenmeyi bilmiyor, bekleyemiyor ve can sıkıntısına bu kadar zor dayanıyor? Yazarın yazdıklarına katılmamak elde değil. Ben çocuklarla, ebeveynlerle ve öğretmenlerle uzun yıllardır çalışan bir ergoterapistim. Bana kalırsa çocuklarımız birçok açıdan daha kötü davranıyor veya daha az başarılı oluyor. Karşılaştığım her öğretmenden aşağı yukarı aynı şeyi duyuyorum. Bir profesyonel olarak çocuklarda sosyal, duygusal ve akademik aktivitede bir düşüş görüyorum ve bununla birlikte düşük öğrenme becerisi ve diğer bozukluk vakalarında patlama yaşanıyor. Hepimiz beynimizin plastisitesini hatırlarız. Çevremiz onu güçlendirebilir veya zayıflatabilir. İyi niyetlerimize rağmen, ne yazık ki çocuklarımızın beyinlerini yanlış yönde geliştirdiğimize inanıyorum. ⠀ İşte nedenleri: 1. Çocuklar istediklerini istedikleri zaman alırlar "Açım!" - "Bir saniye içinde atıştırmalık alacağım." "Susadım" - "İşte içecek otomatı." "Canım sıkılıyor!" - "Telefonumu al." İhtiyaçların ertelenmesi, gelecekteki başarının anahtarıdır. Çocukları mutlu etmek istiyoruz ama onları sadece şimdilik mutlu ediyoruz, gelecekte ise mutsuz olabilirler. Tatmini erteleyebilmek, stres altında çalışabilmek demektir. Çocuklarımız küçük streslerle bile başa çıkmakta giderek daha az hazırlıklı hale geliyor, bu da nihayetinde başarı için büyük bir engel oluşturuyor. Sınıfta, oyuncakçıda veya restoranda "Hayır" duyduklarında, ebeveynleri beyinlerini anında tatmin olmaya alıştırmış olduğu için, çocukların isteklerini erteleyemediğini sıkça görüyoruz. 2. Sınırlı sosyal etkileşim Meşgulüz, bu yüzden çocukları da meşgul etmek için onlara gadget'lar veriyoruz. Eskiden çocuklar dışarıda oynar, ekstrem koşullarda sosyal becerilerini geliştirirlerdi. Gadget'lar yürüyüşlerin yerini aldı. Ve teknolojiler ebeveynleri çocuklarla iletişim kurmak için daha az erişilebilir hale getirdi. Bizim yerimize çocukla oturan bir telefon, ona nasıl iletişim kuracağını öğretmez. Başarılı insanların çoğu gelişmiş sosyal becerilere sahiptir. Bu bir önceliktir! Daha şık fikirler Fizik kanıtladı: Düşüncelerin kaderini şekillendirir Beyin, antrenman yapan kaslara benzer. Çocuğunuzun bisiklete binmesini istiyorsanız, ona binmeyi öğretin. Beklemeyi bilmesini istiyorsanız, sabrı öğretin. İletişim kurmasını istiyorsanız - sosyalleştirin. Tüm beceriler için aynıdır. Fark yok! 3. Sonsuz eğlence Can sıkıntısının olmadığı yapay bir dünya yarattık. Çocuk sessizleştiği anda, tekrar eğlendirmek için koşuyoruz, aksi takdirde ebeveynlik görevinin yerine getirilmediği düşünülür. İki dünyada yaşıyoruz: onlar kendi "eğlence dünyalarında", biz ise "iş dünyasında". Çocuklar neden mutfakta veya çamaşırhanede yardım etmiyor? Neden oyuncaklarını toplamıyorlar? Bu, beynin sıkıcı görevleri yerine getirmesi için antrenman yapan basit, monoton bir iştir. Okulda öğrenmek için gereken aynı "kas". Sınıfta yazma zamanı geldiğinde, "Yapamam, çok zor, sıkıcı" diye cevap verirler. Neden? Çünkü çalışkan "kas", sonsuz eğlence ile antrenman yapmaz. Sadece çalışarak antrenman yapar. 4. Teknolojiler Gadget'lar ücretsiz dadılar haline geldi, ancak yardımın bir bedeli var. Sinir sistemimiz, dikkatimiz ve istekleri erteleme yeteneğimizle ödüyoruz. Sanal gerçekliğe kıyasla ev hayatı sıkıcıdır. Çocuklar sınıfa girdiklerinde, ekranlardaki grafik patlamaları ve özel efektlerin aksine sesler ve görsel uyaranlarla karşılaşırlar. Sanal gerçeklik saatlerinden sonra, video oyunlarının yüksek uyarılmasına alıştıkları için bilgiyi işlemeleri daha zor hale gelir. Düşük uyarılma düzeyine karşı yetersizdirler, bu da problem çözmeyi etkiler. Daha şık fikirler Gerçek bir kadının "Seni seviyorum" yerine söylediği 5 cümle Teknolojiler ayrıca bizi çocuklardan ve aileden duygusal olarak uzaklaştırır. Ebeveynlerin duygusal erişilebilirliği, çocuk beyninin ana besinidir. Ne yazık ki, onları bundan yavaş yavaş mahrum bırakıyoruz. 5. Çocuklar dünyayı yönetiyor "Oğlum sebze sevmez." "Erken yatmayı sevmez." "Kahvaltı yapmayı sevmez." "Oyuncakları sevmez ama tableti iyi kullanır." "Kendi başına giyinmek istemez." "Kendi başına yemeye üşenir." Ebeveynlerden sıkça duyuyorum. Çocuklar ne zamandan beri yetiştirilme tarzını dikte ediyor? Onlara özgürlük verirseniz, makarna yerler, TV izlerler, tablet oynarlar ve asla uyumazlar. İstediklerini değil, faydalı olanı verdiğimizde nasıl yardımcı olabiliriz? Doğru beslenme ve uyku olmadan çocuklar okula sinirli ve dikkatsiz giderler. Yanlış sinyal gönderiyoruz. İstedikleri her şeyi yapmayı ve istemedikleri hiçbir şeyi yapmamayı öğrenirler. "Yapılması gereken" kavramı yoktur. Hedeflere ulaşmak için genellikle istemediğimiz ama gerekli olanı yapmak zorunda kalırız. Öğrenci olmak istiyorsa - çalışmalı. Futbolcu olmak istiyorsa - antrenman yapmalı. Çocuklar ne istediklerini bilirler, ancak gerekli olanı yapmakta zorlanırlar. Bu, ulaşılamayan hedeflere ve hayal kırıklığına yol açar. Beyinlerini eğitin! Çocuğunuzun beynini eğitebilir ve sosyal, duygusal ve akademik alanda başarılı olması için hayatını değiştirebilirsiniz. Nasıl mı? 1. Sınır koymaktan korkmayın Çocukların mutlu ve sağlıklı büyümeleri için bunlara ihtiyaçları vardır. – Yemek, uyku ve gadget zamanı için bir program oluşturun. – Çocukların ne istediğini değil, neyin onlar için iyi olduğunu düşünün. Sonradan teşekkür edecekler. – Ebeveynlik zor bir iştir. Onları faydalı olanı yapmaya ikna etmek için yaratıcı olun, ancak çoğu zaman bu isteklerinin tersi olacaktır. – Çocukların kahvaltıya ve besleyici yemeğe ihtiyacı var. Okula öğrenmeye hazır gelmek için yürüyüş yapmaya ve zamanında yatmaya ihtiyaçları var. – Sevmedikleri işleri eğlenceye, duygusal bir oyuna dönüştürün. 2. Gadget erişimini sınırlayın ve yakınlığı yeniden kurun – Çiçek verin, gülümseyin, gıdıklayın, çantasına veya yastığın altına bir not bırakın. Okuldan öğle yemeğiyle şaşırtın, dans edin, birlikte emekleyin, yastık savaşı yapın. – Aile yemekleri, oyunlar, bisiklet gezileri, fenerle akşam yürüyüşleri düzenleyin. 3. Onlara beklemeyi öğretin! – Can sıkıntısı normaldir, yaratıcılığın ilk adımıdır. – "İstiyorum" ve "alıyorum" arasındaki süreyi kademeli olarak artırın. – Arabada ve restoranlarda gadget kullanmaktan kaçının, sohbet ederek veya oyun oynayarak beklemeyi öğretin. – Sürekli atıştırmalıkları sınırlayın. 4. Erken yaşta monoton iş yapmayı öğretin – Giysileri katlamak, oyuncakları toplamak, eşyaları asmak, market alışverişini boşaltmak, yatağı toplamak. – Yaratıcı olun. Görevleri eğlenceli hale getirin, böylece beyin onları olumlu şeylerle ilişkilendirir. 5. Sosyal becerileri öğretin Paylaşmayı, kazanmayı ve kaybetmeyi bilmeyi, başkalarını övmeyi, "teşekkür ederim" ve "lütfen" demeyi öğretin. Bir terapist olarak deneyimlerimden şunu söyleyebilirim: Ebeveynler yaklaşımlarını değiştirdiğinde çocuklar değişir. Çok geç olmadan, beyni eğiterek çocukların başarılı olmasına yardım edin. Kaynak Arkadaşlarla paylaş